Belgium Part Two

Paris

2010-04-30T00:59:00.004+10:00

The Thalys train takes you there in 1h20min (from Brussels), so easy! It was a very hot day, so I spent most of the time below deck on the "Paris Open Tour"bus with Lucas. We saw almost all the big monuments (well, everyone on the upper deck has). But is was a good day, and especially the break in the shade of a tree at the foot of the Eiffel Tower was much appreciated by our little boy (and myself).

Easter egg hunt

2010-04-04T20:22:00.004+10:00

Happy Easter! This morning Michael organized Lucas's first Easter egg hunt. He found some!

Last weekend we were away to a family holiday park in the Netherlands, with friends and their kids. It was very busy, but a lot of fun. We took Lucas for a swim in the baby pool. He was very impressed with it all, looking around the whole time. After the swim, he had a shower and then he had his milk and fell a sleep for a looooong sleep, he must have been so tired!!!! The other evening he was very interested in that brown bottle in Michael's hand...

He had his first bottle the other day (a week or two ago). At first he was a bit confused that the milk came from daddy, but it didn't take long for him to empty the bottle.

And here are some more pics from the past 2-3 weeks.

Lucas's Christening

2010-03-09T01:09:00.003+11:00

On Saturday Lucas James was christened/baptised. It was a nice celebration, with coffee and cake afterwards. He cried a little bit, near the end, because he was getting too hot in his outfit I think, it was very warm in the chapel. The white dress is almost 100 years old, it was handmade by my greatgrandmother in 1914 (only the shoulders and arms were adjusted a bit later by my grandmother). Most of the kids in the family were baptised wearing the dress, but unfortunately not me.

Smile!

2010-02-17T02:57:00.004+11:00

Yes... again pictures of Lucas. There is not much else happening in our lives at the moment, and anyway, I think most readers of this blog are checking it out to see pictures of out little boy.

We are still doing great, although I am getting tired of sitting inside all day. It has been so cold and there has been so much snow... there is still snow when I am writing this, but it is supposed to warm up this week and melt it all away, hurray!! And hopefully it won't come back until next winter.

Settling in

2010-01-23T02:41:00.003+11:00

Oops, it's almost a month since my last post, as Lucas is two months old tomorrow! But we've been very busy with moving house and trying to settle in again. So far it's all working out well. Our new appartment is a nice place, quite spacious and cosy, so Michael did a good job finding it! Michael is a lot happier too, not having to travel from Oostende to Leuven anymore (so he has time to go running again!).

Lucas is still doing great, eating a lot and groing fast. Sleeping is OK to, most of the time...

Facial expressions of a one month old

2009-12-23T22:23:00.006+11:00

Lucas is one month today!! Can't believe how quickly time goes. Although giving birth to him seems like a year ago...
He is becoming a real baby now, not so newborn anymore. He has more awake-time (luckily so far during the day) and is starting to interact with us or with Mr. Bee or Mr. Elephant (his Sinterklaas presents). He is also getting better at smiling, and loves his dummy!

Snow

2009-12-21T01:54:00.004+11:00

It's been snowing a lot this week, and temperatures stayed below zero so it hasn't melted yet. It looks pretty (snow on the beach!), but it is not so handy for pushing the pram.

Lucas took the train to Bruges, to do some Christmas shopping.

And he got his dummy for the first time today, he likes it!

Sinterklaas

2009-12-07T22:20:00.004+11:00

Sinterklaas delivered presents to all the good little boys and girls in Belgium on the night before the 6th December. Each child has to put a shoe in front of the fire place (that's where he and zwarte Piet enter the house) with something for the horse of Sinterklaas, hence the carrot from Lucas, and/or something for zwarte Piet, like the beer from Marie. You can also put a letter or drawing in your shoe for Sinterklaas, but Lucas is too small for that. In the morning there were presents, chocolates and biscuits (the good kind) where Lucas left his shoe, and the carrot was gone. He was very happy with it all.

Lucas went for a walk

2009-12-02T23:34:00.003+11:00

Lucas James

2009-11-27T08:52:00.005+11:00

Finally I have some time to post some photo's. I know a few people have been waiting to see Lucas, so here he is:

E=mc2

2009-11-12T20:32:00.003+11:00

Look who we saw, sitting on a bench in De Haan! Einstein lived in De Haan for a couple of months, that's why you can find this statue there.

As the pregnancy is going well lately (after 2 months of having to lay down and rest), and also nearing the end, I can go outside and do things again, so on 11th of November (national holiday in Belgium so Michael had the day off) we went to De Haan for a short walk on the beach (it was a bit cold!) and then warming up again with pancakes and a hot chocolate (mmmm).

Last week Michael also had a day off, because trains were on strike. Driving into work on that day would have been horrible, so he decided to stay home (which is something a lot of people do when trains are on strike, so usually the bosses are OK with it). It was nice to see a bit more of eachother, because travelling to work in Leuven is very timeconsuming. But, it won't be for long: we have found a place to live close to Michael's work. It is a 2 bedroom appartment in a town called Kessel-Lo, which is right next to Leuven. It's quite spacious (unlike the flat we rented in Melbourne) and spread over 2 floors, bath- and bedrooms are upstairs, and kitchen, dining and lounge are downstairs. It will take Michael around 15 minutes to get to work by bike, so a huge improvement! We get the keys on December 15th, but will probably not move in until after Christmas, as Michael has a week holiday from 25/12 to 02/01.

Some pictures that Michael took last week

2009-10-10T20:30:00.002+11:00

First Day at Work

2009-09-16T04:50:00.002+10:00

My first day at work in Belgium went well. Caught the train at 6.43 am in Oostende, and arrived at work in Leuven around 8.45 am. It is a bit of a trip (half way across Belgium), but will only be for the next few months. The train is comfortable and ran on time, so I can't complain. The company I now work for, CISTIM, has about 20 workers, and they are all quite young, majority are under the age of 40. For me that is now a young age. The work will be very similar to what I have been doing the past few years, but on different projects. So there won't be too many new things that I will have to learn, which is good, because the majority of my fellow workers speak french, and no or little dutch. It was a bit of a suprise as Leuven is in Flanders where dutch is the main language. I'll try and make an effort to learn some french, but I am not making any promises.

Buying a car in Belgium

2009-09-11T22:22:00.002+10:00

So what does it take to buy a car in Belgium? Do you just go to a car dealer, pick the car you want to buy, go to the bank get the money you need, return to the car dealer, sign the required papers and drive away. No, it is a little bit more involved. The first few steps are the same, pick a car, go to the bank, but there things change. While you are off to the bank to get your money, the car dealer is sending the car off to have a thorough physical check. At the end of the inspection, if everything is in order, the car dealer receives a pink piece of paper, which he/she sends to you. This process will take a few days as there are only a few places where the inspection can be carried out, and every car on the road needs such an inspection every year, so there is quite a queue. Now once you have your pink piece of paper you can go to the insurer of your choice and purchase your insurance. All cars registered in Belgium need to have insurance. Once you have purchased your insurance, the insurer will stamp the pink piece of paper. With this stamped pink piece of paper you can go and pick up one number plate free of charge (same place the physical was done). You then go to a key cutter and he will make a copy for you, as you need two number plates like anywhere else. Cars are not sold with number plates. The number plates are yours to keep until you want to get rid of them. They move with you from car to car. So now, with the money from the bank, insurance and number plates, you can go back to the car dealer, hand over the money, sign the papers and drive away in your new car.

NB And I (Michael) did it all speaking dutch. Hope it is right.

New car

2009-08-22T17:48:00.003+10:00

I was cleaning up the photos on our laptop and found this one - last picture in our appartment in Melbourne, all ready to move out. Seems like such a long time ago!!

Other pictures are (again) taken at the beach in De Haan. It's just been such warm weather here, amazing. This week, we reached the highest temperature on record in some places in Belgium (38.2). So for us this is the second time we break this record this year (in Feb in Melbourne)!

More news: we bought a car yesterday. A second hand Peugeot 307 stationwagon, black, a real family car! We hope we've done a good deal, it's only 3 years old and has 54000 km on it. We'll have it on September 2nd.

Belgian beaches

2009-08-08T05:48:00.004+10:00

The weather being so kind to us since we got here, we have spent quite some time at the beach already. Here are some pictures at the beach in De Haan (it was a really hot day - hot for Belgians - so it was really packed):

And here are some pictures of Oostende (Ostend): the main beach, the pier, the fishing harbour, and the St. Peter & Paul Church.

So it begins...

2009-08-04T18:45:00.003+10:00

I didn't think I would say this, but the weather here in Belgium is great. Annelies and I have both been able to work up very nice tans without even trying. Thursday they are predicting over 30°C - heatwave - so we might actually have to put on some sunscreen. Though in Belgium it is generally not as strong as in Australia. So we will definitely be off to the beach a few times over the next few days.
We are starting to get all the paper work in order, and should have it all sorted in the next two weeks (famous last words), then I will no longer be illegally in this country. Though my dutch is improving so I am starting to blend in a bit, however it will take a while before I master the local west flemish dialect. I'll keep working on it.
We have only been able to follow the cricket on the internet here, no television station that we receive here has it on. So that is a bit disappointing. It is almost as disappointing as how Australia is playing. Bring back Ronald!

Another chapter to be written

2009-07-28T13:44:00.003+10:00

Suddenly it came to an end, our time in Australia. Ending things that were good is always sad, but looking forward to what lies ahead of us is very exciting.
Oh yes, for the Dutch speaking readers: for obvious reasons we will be posting in English now...
Anyway: it's the middle of the night now and I am wide awake, which probably sounds familiar for the travellers amongst you. Otherwise all is fine, however the flight was tough and didn't seem to be ending at some stage.
Everything looks very familiar still, there are a few small things I will have to get used to again (like having to weigh your fruit and veggies in the supermarket and having to pack your groceries yourself when checking out).
We spent most of our first day in waiting rooms to get administration sorted, and there will be more of these days coming. We seem to be doing things in the wrong order: they always need a paper from somewhere else that we haven't gone yet. Now we have to wait for the policeman to come and pay us a visit: here in Belgium you need to register your residential address and they come and check if you actually live there. Also made our first purchase yesterday: a new pair of runners for Michael, so he can get back in his routine.
Just noticed that the sun's rising, so I might try and get some more sleep before everyone wakes up. Bye bye for now!

Capricorn Coast (Queensland)

2009-07-14T17:58:00.003+10:00

Ons laatste tripje down under was naar de Capricorn Coast in Queensland (net boven Brisbane is dat). Het waren 5 dagen van voornamelijk zon, zee en zand. Heerlijk. Op vrijdag stond er een trouwfeest op het programma, Ingrid en Tom (nog een Australisch-Belgisch koppel, Michael heeft Ingrid leren kennen in de Nederlandse les in Antwerpen). Het was een romantische beach-wedding, heel mooie omgeving, heel relaxed, een prachtige namiddag.
Verder hebben we vooral "gerelaxed", strandwandelingetjes gemaakt, in de zon gezeten, en een dagcruise naar Great Kepple Island (en met een glassbottomboat het Reef gaan bezichtigen, en ook gaan snorkelen - twee grote pijlstaartroggen zien op een meter of 2 onder je is toch een beetje schrikken!).
Ik vond het trouwens raar (maar natuurlijk heel aangenaam) om ineens weer in zomer te zitten, ik vind het al verwarrend hier in Melbourne dat het winter is in juli, en dan ineens is het toch zomer, in hetzelfde land...
Oh ja, zoals gewoonlijk kun je de volledige fotoreportage in ons koala-album vinden!
En vanaf nu gaat alle aandacht naar het inpakken en de verhuis en vaarwel zeggen aan iedereen hier. Een ganse opgave, maar we komen er wel!

Goodbye Apollo Bay

2009-07-03T19:46:00.003+10:00

Net terug van 2 nachtjes in Apollo Bay. Vaarwel gezegd aan de prachtige zeezichten. Het was eigenlijk wel enorm slecht weer - waarschijnlijk het slechtste dat we hier in die 2 jaar en iets gehad hebben (48 u aan een stuk (af en toe 5 minuutjes pauze) regen - gieten!! of hagel - en wind en onweer. We hebben een stuk of 10 regenbogen kunnen bewonderen.). Maar we zaten er gezellig bij het gasvuur in het appartementje, lekker warm, ideaal om eens goed uit te rusten na de rush van de laatste dagen op het werk. Vandaag was het beter, het zonnetje kwam regelmatig te voorschijn. Op de terugweg zijn we in Geelong gestopt voor lunch en een eerste foto "van ons drietjes" (onder onze trouwboom). PS de vogel is een honey eater.

Michael's last race

2009-06-27T17:19:00.003+10:00

Op Australische bodem bedoel ik (want natuurlijk gaat hij in België blijven lopen). Het was in Ballarat, op een koude winderige zaterdag (vorig weekend). Wedstrijd geslaagd, hij wilde top 40 en finishte 36 (15 km, 50min30sec, voor de kenners). Ik had gelukkig wat gezelschap, Laurence en Bronwyn en de kindjes (Keira en Hamish), en Michael's ouders waren komen kijken en we hadden een tafeltje uit de wind, en dronken warme chocomelk terwijl mijn ventje aan het afzien was, rondjes lopend rond Lake Wendouree, dat geen meer meer is sinds een jaar of twee (op de achtergrond van de foto's zou normaal water moeten te zien zijn).

Deze week ook onze eerste babykleertjes kado gekregen. Afscheidkadootje van Michael's collega's. Schattig hoor, maar toch nog een beetje irreëel allemaal.

Ondertussen zijn we al 'teen en 'tander van ons gerief kwijt (verkocht): de fietsen, de slaapkamer meubelen (geen nood, we hebben nog een sofabed waar we nu op slapen), en morgen komt iemand voor de wasmachine. Er staan ook een paar dingen op ebay, dus hopelijk brengt dat ook nog wat op. De hele verhuis-molen begint dus stilletjesaan op gang te komen, en maar goed ook want binnen 4 weken zitten we al op het vliegtuig.

Maandag en dinsdag onze laatste werkdagen, en dan... vakantie voor onbepaalde duur!

PS ik las net het belgisch weerbericht: houd nog een beetje zomerweer over voor als wij terugzijn he!!

Luna Park

2009-06-14T18:04:00.006+10:00

Vandaag een bezoekje gebracht aan 1 van de iconen van Melbourne: Luna Park in St. Kilda, een ouderwets pretpark. Je mag er gratis binnen om een kijkje te nemen, ritjes maken is wel betalen natuurlijk, maar met een baby in de buik is dat toch geen goed idee. Idd beste lezers, er is een klein McNaughton'tje op komst (maar ik denk dan de meeste lezers van dit blog dit ondertussen wel al weten zekerst?).

Daarna een wandelingetje gemaakt langs de befaamde "European bakeries and cake shops" in Acland Street, file voor de etalage's!

Gisterenavond zijn we naar het ballet geweest. Voor we naar huis komen wilde ik graag eens naar een voorstelling in het Arts Centre, en het Australisch ballet is op toer met de notenkraker (een beetje een gemoderniseerde versie), en dat vond ik wel iets wat ik graag wilde zien (ik had nog nooit een echt ballet gezien trouwens, niettegenstaande ik als klein meisje toch een beetje een ballerina probeerde zijn). Het was mooi, vooral de pas-de-deux's. En de kostuums, prachtig. Ik kan mij wel voorstellen dat de befaamde Europese/Russische balletgroepen iets indrukwekkender zijn, maar ik vond het toch heel mooi. Ik heb mijn stoere echtgenoot wel moeten overtuigen om mee te gaan, maar dat is gelukt en hij vond het nog goed ook!

Morgen beginnen we onze voorlaatste volledige werkweek (in exact 6 weken zijn we al terug in België). Dus vanaf 1 juli storten we ons vollop de verhuis. De verhuisfirma is al geboekt: op 21 juli komen ze ons gerief inpakken en naar de boot brengen. We moeten wel nog de verzekering en de douanepapieren in orde brengen. Voor de rest zijn we nu op zoek naar een bestemming voor het gerief dat we niet meepakken. TV, frigo, microgolf... iemand geïnteresseerd?

Verjaardagstaarten

2009-05-17T21:45:00.003+10:00

Moederdagweekend was meer een verjaardagsfeestjesweekend. Op zaterdag was het Mia (9, jongste dochter van Hans en Christine) haar verjaardag. We waren daar (in Gippsland) omdat Michael een veldloopwedstrijd had in de buurt, en we bleven bij Hans en Chris slapen die avond. Dus zaterdagavond: verjaardagstaart nummer 1. Op de foto's: het Geelong Running Team (in het donkerblauw links) en Jenna, Tara en Mia, met de verjaardagstaart, versierd door Mia.

Op zondag was het naar Ballarat voor een surprise party voor de 30e verjaardag van Adrian (Michael's jongste broer). Adrian is een grote fan van de Western Bulldogs, een AFL-team, en dat was te merken aan de kado's en de verjaardagstaart (gemaakt door Joanne, Michael's tweede oudste zus). De taart stelt een AFL-speelveld voor, en versierd in de Bulldogs kleuren, schitterend (en lekker!). Op de foto's: de taart, en de kleinkinderen (enkel Benjamin en pasgeboren broertje Daniel ontbreken - zoontjes van Dennis (Michael's oudste broer) en Carina). Meer foto's in ons album.

Voorts hebben we nog te vertellen dat we binnenkort terug in België zijn: op 25 juli laten we ons Australisch avontuur achter ons en stappen we op het vliegtuig naar Amsterdam (aankomst op 26 juli). Het was een harde noot, de beslissing om terug te komen. Maar de knoop is doorgehakt, en de vluchten zijn geboekt, dus we proberen er nu niet teveel meer over na te denken en uit te kijken naar wat ons in België te wachten staat... maar het afscheid gaat zwaar zijn.

Perth

2009-04-16T17:01:00.003+10:00

Donderdag 9/04, 20h30: vliegtuig naar Perth. Vreselijke vlucht, heel oncomfortable zitjes, weinig ruimte, geen service. Na aankomst in hotel direct bed in dus (het was nog maar 23u, maar voor ons was het 01u, er is 2u verschil).
Vrijdag 10/04: rivierbootje naar Fremantle, daar overstappen op de ferry naar Rottnest Island (dolfijnen gezien!). Zalig weertje, 34 graden (een ietsiepietsie te warm eigenlijk), dus de namiddag op het strand doorgebracht (snorkelen). Op Rottnest Island wonen de quokka's, een buideldiertje dat enkel op dat eiland leeft.
Zaterdag 11/04: trein naar Fremantle en daar een wandeling door het dorp gemaakt, de Little Creatures brouwerij bezocht (een van de betere bieren hier), fish&chips in de fishing harbour, en dan naar Cottesloe (net ten noorden van Fremantle). Cottesloe beach is een van de populaire stranden aan de Australische westkust (de Indische oceaan dus). Twas er mooi. Zalig helderblauw water. En nog eens de zon zien zakken in de zee!
Zondag 12/04: de bus op voor "georganiseerde uitstap" naar Margaret River (wijnproeven), Mamoth Cave (een grot dus), Cape Leeuwin (waar de Indian Ocean in de South Pacific Ocean overgaat en waar het heel hard waaide!) en Busselton (met de langste houten pier in het zuidelijk halfrond). Een georganiseerde uitstap is niet direct ons ding (ik beslis liever zelf hoe lang ik ergens wil blijven rondhangen), maar we wilden zelf niet rijden, een beslissing waar we achteraf toch tevreden mee waren want het was verder rijden dan we gedacht hadden.
Maandag 13/04: de enige dag met wat regen, maar nog steeds bijna 30 graden. Een wandeling langs de Swan River in Perth, en Kings Park en de Botanic gardens.
Dinsdag 14/04: nog wat rondlopen in Perth "city centre" en dan in de namiddag het vliegtuig op terug naar huis.

Ik vond het contrast Perth-Melbourne wel nogal groot. Perth is zoveel kleiner en rustiger (hoewel toch ook een stad van meer dan een miljoen inwoners). En het was er zo lekker warm, hier in Melbourne is het echt al herfst. De stranden waren ook heel mooi, lange witte zandstranden zoals in Cottesloe, of mooie baaitjes zoals op Rottnest Island.

Foto's natuurlijk in ons album.

French Island

2009-04-06T12:49:00.004+10:00

French Island is een eilandje in een baai zuid-oost van Melbourne. Niet echt ver (afstand), maar nogal moeilijk te bereiken: 2 treinen en een bootje. Er wonen maar 60 mensen op het eiland, er zijn geen geasfalteerde wegen, ze genereren hun eigen electriciteit (oa met zonne-energie) en verwerken hun eigen afval. Er is 1 klein (4 m2!) winkeltje waar je ook een koffie kunt drinken, een football/cricket oval, een camping (of misschien zelfs 2), een community hall en een fire station (geen politie). Over auto-registratie maakt men zich daar dus geen zorgen (zie foto's, in album).
De ideale plaats om van alles weg te zijn en een prachtige wandeling te maken. Bv. op Labour Day (09/03).

Andere nieuwe foto's in ons album zijn van de Formule 1 (nu een week geleden): de week voor de race zijn we op onze fiets het parcours gaan verkennen! De kenners herkennen zeker de bochten en de pitlane op de foto's. Albert Park (waar de race is) is nog geen 2 km van bij ons. We konden de formule 1 wagens heel goed horen, te beginnen van de donderdag voor de wedstrijd, dan zijn de eerste oefensessies. Echt ongelooflijk luid!

Australian Open 2009

2009-03-15T11:29:00.005+11:00

De Australian open zijn al een tijdje gepasseerd, maar voor diegene die het zich nog herinneren: wij zijn er weer naar toe geweest (handdoek 3 in onze verzameling - we hebben nu 2006, 2008 en 2009). We zijn een keer naar de kwalificaties gaan kijken, dan mag je trouwens gratis binnen. We hebben ook Vliegen zien verliezen tegen een Italiaan (weet niet meer welke ronde dat was), en Malisse tegen Roddick. Die laatste was een schitterende wedstijd, Xavier speelde fantastisch, maar de opslag van Roddick heeft hem de wedstrijd doen verliezen, spijtig. Zowel bij de match van Vliegen als Malisse zat een redelijk grote groep Belgische supporters die zich serieus lieten horen. De meeste waren van rond Antwerpen, op rondreis door Australië voor een paar maanden. Verder nog 3 gasten van rond Brussel (8 maanden op rondreis door Australië en Azië) een een Kortrijks koppel. Tijdens Vliegen's match stond Flipkens een tijd met de Antwerpenaren te babbelen. Michael wilde een foto nemen van mij en haar, maar ikke broekschijter durfde niet, en daar had ik achteraf natuurlijk wel een beetje spijt van.

Januari - Februari 2009

2009-03-15T11:09:00.005+11:00

Twenty20 cricket (Australia vs. Zuid-Afrika) in de MCG, met Kristal.
Brighton beach (nee, geen nieuw kapsel, gewoon veel wind).
Touch football kampioenen! Na een heel spannende finale (sudden death na 8-8 gelijkspel).

Mildura - the Murray Outback

2009-03-10T10:35:00.001+11:00

Mildura - the Murray Outback

2009-03-10T09:43:00.004+11:00

Nu de bosbranden zo goed als geblust zijn (het heeft redelijk goed geregend de laatste drie dagen), hoef ik daar niet meer over te schrijven. En we hebben sinds nieuwjaar toch het een en ander gedaan waar ik (nog) niks heb over geschreven. Oa ons uitstapje naar Mildura (helemaal in het noorden van Victoria) samen met Michael zijn ouders (die zijn daar opgegroeid). Het was een leuk tripje, veel verhalen gehoor, en een mooie streek. Het is de fruit- en wijnstreek van Victoria. Het is ook het begin van de beruchte outback. Outback is droog ja, maar de Murray loopt door Mildura, en daar komt het water voor de wijn- en boomgaarden van. Hoelang dat nog gaat duren is natuurlijk de grote vraag, het water geraakt op. Boomgaarden van alle soorten: druiven (zowel voor wijn als fruit en voor rozijnen), abrikozen, amandelen en andere noten, appels en peren, sinaasappels, en .... de cricket bat willow! Mildura is ongeveer 6 uur rijden van Ballan, dus het was vroeg opstaan op zaterdag 23 januari (we waren bij Michael zijn ouders blijven slapen, om al een uur van de rit uit te sparen). Rond 14u waren we in Red Cliffs, een dorpje in de omgeving, waar Michael zijn papa is geboren. We verbleven in een B&B midden in de wijngaarden, een oudere vrouw die haar lege kamers verhuurde. Alles was dik in orde, voor nog geen 160 dollar (90 euro) voor 4 mensen, 2 nachten, met ontbijt, en een prachtige sterrenhemel 's nachts, no complaints. Hoogtepunt van de trip (voor mij) was het bezoek aan Bill's farm. Bill is de broer van Michael's mama. De boerderij (tarwe en schapen) is 8000 acres (32 374 851.4 m2). En bij zulke afmetingen horen ook grote landbouwwerktuigen (zie foto's). Het huis van Bill is het derde huis, het tweede (staat er niet meer) stond ongeveer naast het derde, en het eerste huis stond een eind ervan. Dat eerste huis was gebouwd in 1927 toen Michael zijn grootouders het land kregen na de eerste wereldoorlog (zijn grootvader was soldaat). Van dat eerste huis blijven nog een houten paal en een hoop stenen over. Het land (van de boerderij) is fantastisch, een uitgestrekt "niks". Echt schitterend, overal blauwe lucht, zo blauw had ik het nog nooit gezien. Dit was echt het Australië dat je op TV ziet. Ik heb erg genoten van de rit in de 'truck' door de tarwevelden. Tarwe groeit daar trouwens maar een 20tal centimeter hoog, je kunt je er dus niet in verstoppen. Er waren ook nog stukken land niet bewerkt, de bush, zoals het oorspronkelijk was, lage bomen en struiken, met enorme wortels (heb ik mij laten vertellen) waarvoor weeral grote werktuigen nodig waren om de bomen te verwijderen en het land bewerkbaar te maken: Big Lizzie! Big Lizzie staat nu te blinken in Red Cliffs (zie foto's). Nog vlug wat we nog gedaan/gezien hebben: de paddlesteamer op de Murray River (die rivier is trouwens de grens tussen Victoria en New South Wales), tantes en nonkels een bezoekje gebracht, even voet op New South Walese bodem gezet, veel in de auto gezeten, teruggereden langs Swan Hill (een toeristische trekpleister, door de vele meren in de omgeving, waar er nu een deel van droog staan), en een mooie zonsondergang gezien. Naschrift: terwijl ik dit aan het schrijven was begon ineens ons appartement te schudden! En waarachtig: een mini-aardbevinkje (net gehoord op het nieuws). Was dat even schrikken!

PS ik had een mooi foto-showtje gemaakt, maar als ik het hier bij mijn schrijven zet wil het niet opladen. Dus ik heb het afzonderlijk moeten posten.

Light at the end of the tunnel

2009-03-04T17:00:00.002+11:00

"Rain, weather forecast give firefighters light at end of tunnel" is de headline in het nieuws vandaag. Hoera! De vorige dagen waren niet zo erg als gevreesd werd. Vandaag is het ineens maar 19 graden meer. Toen ik deze morgen een jeans aantrok kon ik mij niet herinneren hoelang dat geleden was. En de komende dagen gaat het kwik blijven hangen tussen 20 en 25 graden, met af en toe wat regen. Ik ben waarschijnlijk even content als jullie met een dag zonneschijn! Ja, ik heb het gehoord, 33 uur zon in februari. Hier zijn wat cijfers voor Melbourne: neerslag 0.8 mm, max temp 45.1, gemiddelde max 28.6 - februari: neerslag 3.0 mm, max temp 46.4 (record!), gemiddelde max 28.1. Uren zonneschijn vind ik niet, dat hoeven ze hier niet te meten denk ik.

Bushfires 3

2009-03-02T16:12:00.002+11:00

Ik kreeg net een berichtje op mijn gsm van de Victorian Police: "Extreme weather in Victoria exptected Mon night & Tues. High wind & fire risk. Listen to ABC radio for emergency updates."

Naast de gsm-berichtjes (iedereen heeft er eentje gekregen) wordt overal op het nieuws gewaarschuwd, signalisatie langs de wegen etc. In de hoop hetzelfde scenario van 3 weken geleden te kunnen vermijden: vanaf 8u vanavond komt er nog maar eens een noordelijke (dus warme) wind opzetten (tot 150 km/u), en het gevaar voor nieuwe branden is zeer reeel want het heeft nog altijd niet geregend (vorige week een paar druppels, meer niet). In sommige gebieden worden de mensen aangeraden om nu al te vertrekken, en niet te wachten tot morgen. Bovendien zijn de branden van 3 weken geleden nog steeds niet geblust (nog 8, waarvan 4 "major fires burning out of control"). Victoria houdt haar hart vast ....

Bushfires 2

2009-02-13T16:51:00.005+11:00

13/02/09. Op de vrt-nieuwswebsite lees ik er niks meer over, maar zoals je kunt zien is het hier nog lang niet gedaan (klik op het kaartje om het uit te vergroten). De brandweer hoopt dat ze tegen begin volgende week het meeste kunnen blussen/onder controle hebben, want voor volgende week voorspellen ze weer een paar hete dagen. En bliksem, wat nieuwe branden kan doen ontstaan natuurlijk.

Ook sinds vandaag merken we er iets van hier in Melbourne city: de wind is van richting veranderd waardoor er nu een rookwaas als een fijne lichtbruine mist boven de stad hangt.

14/02/09. Het vorig stukje had ik gisteren geschreven (nu is het zaterdagmorgen), vandaag is de rook een pak dikker, en het ruikt overal (ook hier binnen) als een kampvuur. De avondzon gisteren was bloedrood door de rook. Maandag zou de wind weer draaien. De weersvoorspelling voor volgende week is gelukkig ook wat afgezwakt, dus hopelijk toch geen nieuwe hitte en onweer. En heel misschien zelfs een beetje regen.

De vernieling begint bij iedereen nu ook goed door te dringen. En de cijfers... van het dorpje Marysville (570 inwoners voor 7/02) staan nog 12 huizen recht. De branden hebben nu officieel al aan 181 mensen het leven gekost, 1834 huizen vernield en 413000 ha land. Aan de andere kant zijn er ook hoopvolle cijfers: de cricket (oa. met de match van vorige dinsdag) heeft al 9.6 miljoen dollar ingezameld, gisteren was er een AFL-match voor dit doel: 1.2 miljoen dollar (je ziet, hier in Australië draait echt alles rond de sport). In totaal is er al meer dan 100 miljoen dollar (52 miljoen euro) ingezameld. Plus enorm veel goederen (zodanig veel dat sommige organisaties geen plaats meer hebben om het op te slaan).

Gisteren hebben ze een eerste verdachte gearresteerd. Maar men vreest voor "copycats" bij een eventuele volgende hittegolf. Het feit dat sommige branden zijn aangestoken is niet alleen ronduit verschrikkelijk, maar het maakt het ook moeilijker voor de overlevenden om terug te keren om hun leven opnieuw te beginnen op te bouwen: veel plaatsen zijn niet toegankelijk omdat ze als "crime scene" zijn gemarkeerd, en dus afgesloten voor het publiek (bv. Marysville). Het kan nog dagen duren vooraleer het onderzoek is afgesloten en de mensen kunnen terugkeren.

Bushfires

2009-02-10T12:34:00.004+11:00

Sinds gisteravond krijg ik berichtjes op mijn gsm met de vraag of wij OK zijn, dus ik dacht dat het misschien een goed idee was om langs deze weg iedereen gerust te stellen. Wij zijn OK. Maar.... het is echt verschrikkelijk voor zoveel andere mensen. Ik heb er geen woorden voor. De beelden die je hier in het nieuws en krant te zien krijgt kun je niet omschrijven (ik veronderstel dat jullie ook het een en ander gezien hebben op TV). Het ganse land is in rouw, overal worden acties op poten gezet om geld in te zamelen (bv. de inkomsten van de cricket match vandaag in Adelaide gaan naar dit goede doel, vandaag wordt de ganse dag op de radio geld ingezameld). De sfeer hier op het werk is ook bedrukt, veel mensen kennen wel iemand die in de getroffen gebieden woont, of ergens waar er nog dreiging is (neen het gevaar is nog lang niet geweken, het laatste wat ik weet is dat er nog meer dan 25 branden woeden, waarvan 8 nog niet onder controle zijn, en tegen het einde van de week begint het weer op te warmen dus dat beloofd niet veel goeds - en op regen moeten we ook niet hopen). Het dodental staat nu op 173, maar veel getroffen plaatsen zijn nog niet toegankelijk...

Waar zijn de branden: google-map. Een van de ergste branden was/is rond Kinglake. Dat is een uurtje rijden van bij ons en daar waren we in december nog geweest, een weekendje weg voor onze eerste huwelijksverjaardag. We verbleven toen in Healesville, wat op dit moment bedreigd wordt. Het voelt dus niet aan als een "ver van mijn bed" gebeurtenis. Het voelt ook alsof je iets moet doen, alsof je er niet zomaar kunt naar zitten kijken. Ik heb mij ingeschreven als bloeddonor, maar op dit ogenblik is het niet nodig - het rode kruis wordt overstelpt met mensen die bloed willen geven. Ze raden aan om je als potentiele donor te registreren en dan gaan ze je in de komende weken contacteren, want ook dan zal er nog nood aan zijn.

Ondertussen zijn ze ook begonnen met het onderzoek naar mogelijke daders, aangezien sommige branden vermoedelijk zijn aangestoken. Premier Rudd noemde ze massamoordenaars in een van zijn mediaberichten. Ik geloof dat de maximumstraf 25 jaar is, maar dat er stemmen opgaan om dat te verhogen tot levenslang (hier ben ik wel niet zeker van, ik heb dat maar ergens in de rapte gelezen). Er komt ook "Royal commission", dat is een allesomvattend onderzoek - het hoogst mogelijke hier in Australie - naar alles wat met de branden te maken heeft. Zo komt ook de evacuatie procedure ter discussie: momenteel is de keuze aan de bewoner (leave early or stay and defend), althans hier in Victoria. In de andere staten kan de brandweer/politie een evacuatie bevelen en heb je dus niet altijd zelf de keuze.

Als jullie meer willen weten, hier is website van de krant The Age (ook te vinden in de linkerkolom van ons blog).

The day Victoria burned

2009-02-07T21:30:00.007+11:00

Mr. Brumby (de premier van Victoria) heeft dus niet overdreven in zijn mediaboodschap van gisteren (zie vorige blogpost). Het speciale nieuwsbulletin op TV is net gedaan, en ik ben er een beetje ondersteboven van. "The day Victoria burned" Meer dan 100 huizen zijn in vlammen opgegaan. Stel je voor... alles kwijt (Michael zijn ouders hebben het ooit meegemaakt, hij was toen 9 maanden oud). Op meer dan tien plaatsen zijn momenteel grote bosbranden aan de gang. Dus het is nog niet gedaan. Het is ondertussen gelukkig al wel afgekoeld (29° nu, maximum vandaag was 46.4°, een record) maar de wind is nog niet gaan liggen. Naast de extreme temperatuur waren er ook sterke rukwinden vandaag, een heel rare en onaangename ervaring die hete wind, precies of je weggeblazen wordt door een gigantische haardroger.

Vorige week waren we bij Michael zijn broer, toen er een grasbrand uitbrak bij de buren (foto - de brand was ondertussen al geblust, ik wilde niet al te erg "ramptoerist" spelen). De brandweer had het vlug onder controle. Het vuur was veroorzaakt door een voorbijrijdende trein, een opkaatsend steentje ofzo, geeft een vonkje, en doordat alles zo droog is van de hitte van de voorbije weken moet het gras niet veel hebben om te branden.

Een ander verhaal - ook wel ivm met deze "horror day": deze morgen toen we boodschappen gingen doen, vloog er langs het voetpad een zware metalen deur open van een rukwind, net toen er een man voorbij liep. Die kreeg die deur vlak in zijn rug (luide klap) waardoor hij tegen een elektriciteitspaal werd gesmakt die daar ongelukkig ook net stond. Hij viel op de grond en kwam eerst niet recht. Wij daar dus naar toegelopen (samen met een ander koppel die het ook hadden zien gebeuren). Toen hij uiteindelijk toch rechtkwam bleek dat hij enorm bloedde uit zijn neus/gezicht. Hij verloor echt veel bloed, dus hebben we de ambulance gebeld (allez, dat ander meisje, wij hadden onze gsm niet bij - misschien is dit een reden om onze gsm wat meer op zak te hebben). Ondertussen was de security van dat gebouw (van de deur) erbij gekomen, met een stoel en water, andere mensen brachten papieren zakdoeken en watte om het bloeden te stoppen (wat het uiteindelijk ook deed).
Pfff, daar was ik ook wel even niet goed van.

De rest van de dag hebben we binnen doorgebracht (wat eigenlijk wel goed uitkwam, de keuken en badkamer hadden dringend een kuisbeurt nodig), zo goed mogelijk de zon en de warme wind buitenhouden. Dit is hoe Michael op't moment probeert koel te blijven:

Via via (andere blogs die ik soms lees) kwam ik dit nog tegen: koala's drinken normaal niet, maar blijkbaar was het voor hen ook te warm. En voor de koala liefhebbers nog eentje hier.

Aan iedereen die zich afvraagt of het hier ondertussen al wat is afgekoeld

2009-02-06T14:07:00.004+11:00

'Worst day in history': Brumby warns of fire danger
The Age, February 6, 2009 - 12:02PM)
- 'Worst day in state's history'

- Stay at home, people told

- Extreme weather forecast
Victorians should cancel whatever plans they may have had for tomorrow and take whatever steps necessary to prepare for what Premier John Brumby is calling the "worst day in the history of the state".
With temperatures set to soar to the mid-40s throughout Victoria, Mr Brumby said the conditions were worse than those that preceded the devastating bushfires of Ash Wednesday or Black Friday.
"It's just as bad a day as you can imagine and on top of that the state is just tinder-dry. People need to exercise real common sense tomorrow," he said.
"If you don't need to go out, don't go out, it's a seriously bad day.
"If you don't need to travel, don't travel.
"Don't go on the roads. If you don't need to use the public transport system, don't use it.
"If you can stay at home, stay at home.
"If you've got relatives who are elderly, if you've got friends, if you've got neighbours, please call on them.
"Ring them ... it's going to be a terrible day for anyone who is ill or who is old.
Mr Brumby said he expected Melbourne to reach 43 or 44 degrees with similar temperatures throughout the state, reaching as high as 46 in Mildura.
He said if anything, the expectation was for the day to be even hotter rather than cooler.
He recalled scenes last week of wooden power poles self-igniting.
"I can't stress this enough, I know that the chief fire officer has been out and he said it will be as bad as you can get and he's not exaggerating," Mr Brumby said.

Maar daarna komt de cool change! En hopelijk ook wat regen.

Melbourne Meltdown

2009-01-29T22:07:00.003+11:00

Het is heet hier in Melbourne. 44° vandaag. Gisteren 43. En morgen nog een dag meer van hetzelfde, tot rond de avond wanneer de cool change zou komen. Zeggen ze. En 'cool' is ook relatief, zaterdag geven zo nog 35°.

Een stad van 3.5 miljoen is er niet voor gemaakt in elk geval: treinen rijden niet omdat de sporen uitzetten van de hitte, delen van de stad zitten af en toe zonder electriciteit (ik las dat ze bepaalde secties moeten afsluiten om aan de vraag te kunnen voldoen - wij zaten blijkbaar ook een deel van de dag zonder stroom want als we thuiskwamen stonden alle uurwerken op 0, en de verkeerslichten in de buurt werkten niet). De airco op het werk (zowel bij mij als bij Michael) kan het zowiezo niet aan: 37° in het labo, teveel om in te werken (zeker als je weet dat sommige van onze 'solventen' een kookpunt hebben van 40°) dus eens het kwik de 35° had bereikt zei de baas 'get out of there'. Computerwerk dus vandaag en morgen (het is net een paar graden kouder in de buro's). En daarbovenop hadden we nog een brandalarm ook vandaag, wat wel even stressen was - het zou niemand verwonderen als er in deze hitte een of ander licht ontvlambaar product 'ontvlamt' (maar het was blijkbaar loos alarm, ik ben niet teweten kunnen komen wat er precies was gebeurd). Ik hoorde ook van iemand in ons touch football team dat ze van het werk naar huis gestuurd werden omdat er geen watertoevoer was. Vanavond hadden we dus ook touch football. Pffff, ik heb nog nooit zo gezweet! Ik snap niet hoe de tennisspelers dat doen nu hier op de Australian Open, petje af.

De vogels in het park gedragen zich ook nogal vreemd: ze zitten beweegloos met hun bek open in de buurt van water (drinkfonteintje, of een stukje groen gras - wat heel schaars aan het worden is). Het is nu 22.30 en het is nog altijd 31° (minimum voor vannacht wordt 27, gisteren was dat 29). Tennis kijken op TV en veel drinken, meer kunnen we niet doen. En hopelijk straks een beetje slapen.

Aunty Annalise

2009-01-27T10:32:00.001+11:00

Ik ben dit weekend tante geworden, voor de eerste keer "echt" (het eerste kindje geboren na onze trouw). Hamish, zoontje van Laurence en Bronwyn en broertje voor Keira. We zaten dit weekend in Mildura, met Michael zijn ouders, dus we zijn ze nog niet gaan bezoeken, hopelijk vlug (komend weekend waarschijnlijk).
Over Mildura later meer, nu moet ik terug aan het werk.
Nog even de weersvoorspelling voor deze week:
Tuesday Sunny Min: 15°C Max: 38°C UV: Extreme
Wednesday Sunny Min: 25°C Max: 41°C UV: Extreme
Thursday Sunny Min: 26°C Max: 40°C UV: Extreme
Friday Sunny Min: 24°C Max: 40°C UV: Extreme
Saturday Mostly sunny Min: 24°C Max: 40°C UV: Extreme
Sunday Cloudy Min: 23°C Max: 31°C UV: Extreme

Een dagje niksdoen

2009-01-10T21:42:00.003+11:00

Vandaag eens een dagje "niks" gedaan. Dat was lang geleden. Met niks bedoel ik geen uitstap ofzo gepland. Wel gedaan: wat rondgeslenterd in Chapel Street, oa. onze reisdocumenten gaan ophalen... ja, we gaan nog eens weg. Naar Perth, in het paasweekend. En binnen twee weken gaan we naar Mildura, met Michael zijn ouders (daar zijn die opgegroeid). We kunnen het niet laten, uitstapjes doen, ervan profiteren he zoals ze dat noemen!
Terwijl jullie daar nog eens een echte winter meemaken (eerlijk gezegd vind ik het wel spijtig dat ik dat moet missen), is het hier precies nog altijd niet echt zomer. Toch niet de hitte waar Melbourne voor gekend staat, de temperatuur geraakt maar niet boven de 30°. 28° is natuurlijk ook wel aangenaam, ware het niet dat er meestal een fris en stevig zeebriesje opkomt in de namiddag.
De foto's van onze retraite - zoals Jan het noemde (naar de Grampians) - staan in ons album, maar misschien heb je er al een deel van gezien via Jan.
En voor de cricket fans (Jan dus): morgen gaan we naar een Twenty20 game (Australië vs. Zuid-Afrika). PS Australië heeft de laatste test match gewonnen, maar twas heel spannend!

Tis alweer voorbij.

2009-01-02T20:13:00.005+11:00

Deze morgen om 4u opgestaan om Jan naar het vliegveld te brengen. Inderdaad, 4u. Ik denk dat hij zijn kleine zus via zijn grote zus wilde terugpakken. Hij is hier een kleine twee weken (een uitdrukking die in het engels trouwens geen steek houdt heb ik ondervonden - ben nog steeds op zoek naar een equivalent in het engels, iemand? had het misschien aan Jan moeten vragen...). Opnieuw: hij is hier een kleine twee weken geweest, maar het lijken maar een paar dagen. Het is toch leuk hoor, iemand vertrouwd in de buurt hebben.

Jan heeft trouwens geluk gehad met het weer. Het was niet al te warm (naar Australische standaard - het was de koudste december in x-aantal jaar, ben x vergeten) maar toch heel wat beter dan de eerste helft van december, en veel zon. Het mooie weer leek vandaag even met hem te zijn vertrokken (net geen 20° vandaag, een beetje regen, koude ochtend en avond - in Ballarat 3° vannacht! ik vind dat nog altijd raar hier, dat veranderlijke weer) maar zondag zou het weer 30° worden.

Nog een fotootje van onze laatste "activiteit" (concert van Soko - wat bijzonder goed was trouwens). Jullie hebben ook nog foto's tegoed van ons uitstapje naar de Grampians, die komen later nog.

HAPPY NEW YEAR !!!!!

2009-01-01T11:49:00.001+11:00

Boxing Day Test Cricket

2008-12-26T20:36:00.003+11:00

Traditioneel op tweede kerstdag is de start van een Test Cricket Match in de MCG (Melbourne Cricket Ground). Dit jaar tegen Zuid-Afrika.
En Annelies, Jan en Marie waren erbij!

Michael was er ook.

De jongens hadden trouwens hun Cercle-sjaaltje bij.

Soms gebeurt er niet veel op het veld (de volledige match duurt 5 dagen, telkens van half 11 tot ongeveer 18u), en dan zoekt het publiek een andere bezigheid, zoals een slang bouwen van lege bekertjes. Tot de security het spel komt afbreken. En streng zijn ze hier wel een beetje. De mexican wave is "op papier" verboden. In de praktijk is dat natuurlijk niet te verbieden, dus er is duchtig "gewaved". Nu denk je misschien "wat is daar nu verkeerd mee?". Wel, als ze (na een pintje of 5 teveel) volle 2-liter fantaflessen of ganse frigoboxen in de lucht beginnen gooien wanneer het hun beurt is om de armen te heffen, dan kan teen en tander natuurlijk wel mislopen. Maar er is niks misgelopen. En wij zaten vanboven, tussen de brave burgers.

Nog een vrolijke tweede kerstdag daar in België!

Backyard Cricket on Christmas Day

2008-12-26T20:16:00.003+11:00

Kerstdag bij (een deel van) de schoonfamilie. 30° en veel zonneschijn, BBQ, squashminton en backyard cricket. Op de eerste foto: Jan als wicketkeeper, Adrian als batsman, Michael als bowler en Laurence als fielder. Mijn excuses voor het jargon, maar we zijn net terug van de Boxing Day Test Cricket (waarover meer in volgend blog). Het kleine meisje verder in de foto's is Keira.

Vrolijk Kerstfeest

2008-12-25T11:09:00.003+11:00

Foto 1: er zit iemand in onze logeerkamer. Sinds zaterdag is Jan hier, maar dat weten jullie wel allemaal zeker? En als je het niet zou geloven, zie foto 2 en 3 en 4. En ivm die laatste: dat was gisterenavond (kerstavond). MERRY CHRISTMAS!

1 jaar getrouwd

2008-12-19T22:45:00.002+11:00

Vorig weekend waren we 1 jaar getrouwd, en zoals het hoort in een goed huwelijk :) had Michael een verrassingsweekendje georganiseerd: een romantische cottage-style huisje in Healesville, in de Yarra Valley (een uurtje rijden van Melbourne, in noordoostelijke richting). Het was een zaaaaalig weekend, vooral ook omdat ik net terug was van 5 dagen in Hobart op congres, en dan is het natuurlijk nog leuker om terug met zijn tweetjes weg te zijn. We hebben vooral lekker gegeten en gedronken (de Yarra Valley is een wijnstreek), het weer liet niet veel anders toe, de vrijdag en zaterdag heeft het praktisch aan 1 stuk door gegoten. De vrijdagavond brachtten we door in Giant Steps/Innocent Bystander, heerlijk gegeten en wijn gedronken gelijk alleen scheikundigen dat doen (zie foto). Grapje, de erlenmeyer (zo heet die kegelvormige fles) dient om de wijn te laten "ademen" hebben we ons laten wijsmaken. Maar het eten was er zo lekker dat we nog twee keer terug zijn gegaan, beide keren voor ontbijt. Ze bakten daar zelf hun brood en koffiekoeken, en het resultaat gelijkt op wat we gewoon zijn in België, jammie. Echt een adresje waar ik iedereen naar toe zou sturen... ware het niet een beetje te ver voor jullie.

Door de regen op zaterdag konden we niet gaan wandelen (we hebben het toch even geprobeerd, een korte wandeling naar een waterval, 20 minuutjes, en zeiknat!), dan maar het Tarra Warra museum bezocht met aboriginal kunst. Een paar heel mooie dotpaintings gezien! Het museum zelf is ook wel een sjiek gebouw, in een mooie omgeving, maar door de regen kon ik er geen mooie foto van nemen, bekijk de link dus maar eens. De zondag was het weer een pak beter, en hebben Healesville Santuary bezocht, een dierenpark met Australische fauna. En als afsluiter blueberry pancakes op de blueberry farm. Foto's in het album!

En morgenmiddag gaan we Jan ophalen op de luchthaven van Melbourne!

Organic08

2008-12-14T19:33:00.003+11:00

Organic08 is de korte naam voor "23rd Royal Australian Chemical Institute Organic Chemistry Conference", dit jaar in Hobart (Tasmania). Mijn bijdrage was een posterpresentatie (nog over mijn vorig werk), zoals jullie kunnen zien op deze onnozele foto.
Het was een druk programma, beginnend op zondagavond 7/12 (welcome drinks) en eindigend op vrijdag 12/12, met een vrije namiddag op woensdag. Die vrije tijd heb ik gevuld met een fikse wandeling op Mount Wellington (1270m). Spijtig genoeg had ik niet genoeg tijd om helemaal naar de top te wandelen, maar op 730m had ik toch ook een mooi uitzicht over de omgeving. (foto's in het album)

The Great Australian Run

2008-11-30T18:36:00.003+11:00

This morning was the Great Australian Run, with the big attraction being Haile Gebraselassie, seen here in yellow. Rather than join the race and maybe only catch a glimpse of the greatest runner at the start, I followed the race as a spectactor. Though I did have my running gear on so I could follow the race at different points around the course and even 'run alongside' Haile. Annelies joined me on her bike. Haile won the race from the Kenyan runner next to him in the photo, followed by the Australians Collis Birmingham and Craig Mottram (a small suprise that Craig was beaten by Collis). Maybe I'll join the race next year.

Neem ook eens een kijkje in ons foto album, er zijn nieuwe foto's, van een namiddagje klimmen in de You Yangs twee weken geleden.

Nieuwe job

2008-11-20T09:11:00.002+11:00

Ik ben deze week mijn nieuwe job begonnen. Alles goed tot nu toe. Veel werk wel, ik moet veel nieuwe dingen leren (oa. software). Ik zit nog steeds op dezelfde unief (Monash), maar in een ander gebouw. Het project is een samenwerking tussen verschillende onderzoeksgroepen, zowel academisch als vanuit de farma-industrie. Heel interessant. En toch ook wel een beetje een "eye opener": aangezien het project commercieel gericht is, moet alles veel vlugger en efficienter (wat soms wel eens ontbreekt aan de unief...) gaan. De projectleider hier weet dan ook van aanpakken (hij komt vanuit de industrie). Oh ja, het is kankeronderzoek, en je kunt meer te weten komen op http://www.cancercrc.com/

A day at the races

2008-11-16T13:47:00.002+11:00

De voorbije weken was het hier "Spring Carnival", paardenkoersen. De meest prestigieuze race is "Melbourne Cup", elk jaar de eerste dinsdag van november. En de week daarrond zijn er nog andere grote races, oa. Derby Day (zaterdag voor Cup Day) en Oaks Day (donderdag na de Cup Day), en als afsluiter van de Melbourne Cup Week is er Stakes Day (zaterdag na de Cup dus), allemaal op de Flemington Racecourse, net buiten het stadscentrum. Voor Stakes Day hadden we tickets gekocht, en een kleedje en fascinator (meer hierover een beetje verder) voor mij en een kostuum en hemd en das voor Michael, want bij paardenracen hoort ook "fashion on the field" en iedereen kleedt zich dus op. Andere tradities op zulke dagen hier zijn champagne (uit plastieken fles en glazen - zelf mag je geen alcohol meebrengen) en aardbeien en room(ijs), allemaal te zien in onze foto's (in het album!!!).

Het weer was niet fantastisch, redelijk wat wolken en een strak windje, maar af en toe kwam de zon toch uit, dus het viel wel mee. En nog maar eens ondervonden dat je geen ganse dag in de zon moet lopen om hier te verbranden...

Nu over de "fascinator" (nog een nieuw woord geleerd): dat is dat wat je in je haar steekt om naar de paardenkoers te gaan, pluimen of een bloemstukje meestal. De klassieke hoed wordt ook nog vaak gedragen, maar ik vond dat ik daar niet mee stond. Dus het werden paarse pluimen voor mij (want moet bij het kleedje passen he!). Der bestaat trouwens ook nog zoiets als een "hatinator", een kruising tussen de hoed en fascinator.

En dat er over smaken en kleuren niet te discussiëren valt, was overduidelijk... je zult het wel zien op een aantal van de foto's denk ik. Op Stakes Day is het verkiezing van de "Kids Fashion on the Field". De volwassen versie is op Oaks Day (de traditionele "vrouwendag", terwijn Stakes Day de "familiedag" is).

Het was wel een belevenis eigenlijk, die paardenkoers. Vooral die imposante gespierde paaren, en dan zo een mager klein mannetje daarbovenop, van contrast gesproken. Wat mij ook opviel was de explosiviteit van die paarden vlak voor de race (dan showen ze de paarden even, met de jockey erop), ik vond dat indrukwekkend, en ook een beetje beangstigend, die paarden moeten wel serieus in toom gehouden worden hoor, of ze ontploffen.

En dan de vraag die iedereen stelt: en heb je gewed? Ja.

En iets gewonnen? Nee.

Maar het was toch een superleuke dag!

Feest van de Dynastie

2008-11-14T07:10:00.003+11:00

Daar gingen we gisteravond dus heen. (Ha ja, Belgisch bier voor niks, dat kan je niet missen he Michael? Maar het mocht wel niet teveel zijn want om 7.30 hadden we touch football.)

De gemiddelde leeftijd van de Belg in Victoria is redelijk gevorderd (of het moet zijn dat het jong volk is thuisgebleven). Maar we zijn er aan de praat geraakt met een koppel "een beetje gelijk wij" (zij is van Antwerpen, hij van hier, en ze wonen hier ook bijna 2 jaar, en daarvoor woonden ze in Antwerpen), onze leeftijd ongeveer, en haar beste vriendin is iemand die met mij farmacie heeft gestudeerd... it's a small world.

Voorts genoten van wafels en warme chocoladesaus en andere belgische lekkernijen, geluisterd naar een speech en naar beide volksliederen (nu viel mijn frank waarom Australiërs uit volle borst kunnen meezingen en wij niet: Advance Australia Fair is altijd met gezongen tekst, terwijl de Brabançonne enkel muziek is!).

Gespot

2008-11-13T07:23:00.002+11:00

Frozen @ Flinders

2008-11-04T12:24:00.004+11:00

Gisteren gingen we deel uit maken van het "facebook"-event "Frozen @ Flinders Station", naar het voorbeeld van "Frozen @ Grand Central" (in New York denk ik). Frozen @ Grand Central leek echt wel tof, maar de Australische versie stelde teleur. Er was veel te veel volk en Flinders is ook niet het beste station om dat te doen want meer dan de helft van het station is "validated ticket area", Southern Cross station was volgens mij beter geweest (das het station waar de trein uit Geelong toekomt, voor diegene die zich dat zouden herinneren). Ook te weinig "gewone" mensen, omdat heel veel mensen verlof hadden genomen (slechte timing van het event dus), het is hier namelijk Spring Carnival, paarderacen, en vandaag Melbourne Cup (feestdag, behalve voor universiteiten dus ik werk vandaag), en dat wordt hier uitbundig gevierd.
Maar nu ben ik aan het afdwalen: hier zijn video's van de Frozen Grand Central en Flinders, en oordeel zelf...
Naberichtje: Michael heeft een filmpje gevonden waarin wij te zien zijn: hier rond 3 min 45 seconden!

Weekend

2008-11-02T18:26:00.004+11:00

29° vandaag! Een paar worstjes gekocht op de markt deze morgen en dan de fiets op naar de Yarra River, op zoek naar een free BBQ (die werkt, eerste poging ivm hiermee was niet geslaagd, dus moesten we met ons halfbakken worstjes en patatjes verhuizen). Nu is het wel aan het regenen (ze voorspellen storm vannacht), dus ons plan om straks nog naar de rugby te gaan (WK Rugby League, Australia vs England in Telstra Dome) gaat misschien niet door, we zien wel.

Gisterenavond zijn we even naar St. Kilda geweest (strand in Melbourne), en we hebben de little penguins gezien! Koddig hoor. En lawaai maken! We denken dat het paarseizoen is (niet enkel door het lawaai...). Ik had mijn fototoestel wel bij, maar het was al donker (die diertjes komen maar aan land in de avond), en ik wilde ze nu niet met een flash wegjagen.

Ook even een wandelingetje gemaakt in Fawkner Park, dat is het park aan het eind van onze straat, waar veel gesport wordt. Op donderdagavond spelen wij er sinds deze week touch football (een beetje gelijk rugby, maar zonder tackelen, je raakt de speler gewoon aan, vandaar de naam dus). Michael is daar goed in (speelde dat vroeger). Ik moet helemaal van nul beginnen, kende zelfs de regels niet (iemand van jullie die touch football kent?), en dat is nu wel niet gemakkelijk hoor, een teamsport spelen die je niet kent. Veel heb ik dus nog niet bijgebracht in het team (de Butter Fingers), hopelijk ben ik er vlug mee weg. Naast touch footie spelen ze in het park ook cricket op zaterdag (de ganse dag) en dat is wel eens plezant om daar vanop een bankje (in het zonnetje liefst, maar dat ontbrak toch een beetje op zaterdag) naar te kijken.

Fietstochtje

2008-10-26T20:03:00.006+11:00

Nog vlug even wat fotootjes van vorige zondag posten, voor ik aan het avondeten begin. Fietstochtje langs de baai (van South Melbourne Beach naar Brighton, en terug natuurlijk). Oh ja, fietshelm is verplicht hier!
De laatste foto is de pitstop in de GP in Melbourne, voor de geïnteresseerden.

Foto's

2008-10-19T11:21:00.002+11:00

Een greep uit de foto's van ons verlof in België staan in ons album.
Hier is alles al terug gelijk het was. De jetlag is ook bijna verdwenen (bij mij toch, Michael weet er weer wat meer van). Aan de hoeveelheid chocolade in de keuken zien we nog altijd wel dat we in België zijn geweest.
Het was hier gisteren warm, 32°. Zo ineens... maar vandaag terug 21. Tegen volgend weekend geven ze wel weer 30, de zomer staat nu echt wel voor de deur (maar er zijn nog niet zo veel vliegen). Toch hoop ik dat het vlug eens goed regent, alles is alweer zo droog (tot nu toe 9mm neerslag voor oktober, niks dus he) en tis nog maar oktober.

Terug tussen de kangoeroe's

2008-10-16T11:36:00.002+11:00

Gisterenavond rond 9u zijn we thuis gekomen. De vlucht verliep OK. Voor de eerste toch een beetje teleurgesteld in de service van Singapore Airlines, we moesten heeeeel lang wachten op ons eten na het opstijgen vanuit Singapore. Het was wel een sjiek vliegtuig, een van de nieuwe uit de vloot (Boeing 777-300ER), met een groot TV-scherm (15 op 25 cm ofzoiets) en een USB poort. Enige probleem van de reis: de bagagecaroussel in Melbourne was ineens kapot, dus even langer wachten op de bagage. Niet zo erg... ware het niet dat we 2.5 weken ervoor exact hetzelfde hadden in Schiphol. Nu mochten we wel direct door de douane, geen controle (we hadden eerder een groene stemple op onze incoming passanger card gekregen, chocolade en koekjes zijn geen probleem), wat ergens toch wel spijtig was, want eerder hadden we borden zien staat dat ze vandaag aan het filmen waren voor Border Security (en dat je moest zeggen als je niet gefilmd wilde worden). Het zou wel leuk geweest zijn als jullie ons daar op de Vlaamse TV onze Belgische chocolade zien aangeven, niet?

Ik heb deze keer wel last van de jetlag. Ik heb nochtans goed geslapen vannacht, maar ik stond op en het voelde of het avond was. Ontbijt kon er dan ook niet echt in, en eigenlijk heb ik nog steeds geen honger, en het is seffes BBQ-lunch hier op het werk). Mijn spijsvertering werkt dus nog op Belgische tijd (en de rest eigenlijk ook, mijn ogen vallen bijna dicht voor mijn computerscherm). Maar ik ben al terug op het werk, dus de boodschap is 'bezig blijven'.

Volgende keer: wat fotootjes uit Belgie. Voor nu: de groeten!

Ons blog is open voor iedereen

2008-10-09T05:05:00.002+11:00

Onlangs gehoord van iemand dat hij geen toegang meer had tot ons blog. Dan hebben we maar besloten om het "publiek" te maken, maakt het voor iedereen wat makkelijker he! Onthoud nu wel dat de hele wereld kan meelezen, voor het geval iemand ons een groot geheim wil meedelen...
Voor de rest niet veel nieuws. Gisteren nog een paar lekkere belgische bieren gaan drinken met oude bekenden, het was heel gezellig. En het weer gaat ons blijkbaar nog gunstig zijn voor onze laatste week, das mooi meegenomen!

Back in Belgium

2008-10-01T21:03:00.002+10:00

Ondertussen zijn we al bijna een weekje terug hier. Het lijkt allemaal zo gewoon. Dus eigenlijk heb ik daar niet veel over te zeggen. Behalve dat het heel leuk is om terug te zijn en iedereen terug te zien. Alleen het weer valt een beetje tegen voor 't moment, maar ik mag waarschijnlijk niet klagen aangezien de eerste dagen (tweede helft vorige week) zo mooi waren. En daarbij... dat het ging regenen op onze vakantie hadden we nu wel voorzien (en toch heb ik om de een of andere bizarre reden onze regenjassen niet meegebracht).

Toodazoo

2008-09-23T23:18:00.006+10:00

Michael and Annelies went toodazoo.

De Melbourne zoo is een bezoekje waard. Meer dan eentje zelfs, want in 4.5u hebben we het meeste gezien, maar niet alles, en een deel ervan vlugvlug. Naar huis met veel fotootjes van diertjes die ik nog nooit had gezien. Ik zet ze hopelijk ooit nog wel eens in ons album (geen tijd nu, volop aan het inpakken om morgen naar België te vliegen!), maar de reuzeschilpadden verdienen hier toch wel direct een plaatsje (indrukwekkend) en ook de platypus op video!

PS: Koffers pakken is anders deze keer. Precies niet zo belangrijk, zal zijn omdat ik "naar huis" ga zeker... als ik iets vergeet weet ik waar ik terecht kan. Gevolg: teveel plaats in mijn koffer! Maar tegen morgenvroeg zit ie wel vol.

Michael's onderzoek op tv

2008-09-22T13:07:00.006+10:00

Vorige week in "Catalyst" (wetenschappelijk programma): een reportage over het onderzoek naar Alzheimer waar Michael aan meewerkt. Het stukje over Michael's werk begint rond 8.40 min.

Zaterdag 13/9

2008-09-14T12:28:00.005+10:00

Niettegenstaande we nu in Melbourne wonen gaan we nog geregeld naar Geelong. Deze keer was het voor de trouwfoto's (beslissen welke we groot laten maken en inkaderen) en naar de kapper (dat we een beetje proper zijn als we jullie terug zien - en de afspraak lag al vast van voor de verhuis, en we moesten toch in de buurt zijn).

De MV Doulos lag in Geelong, het oudste nog varende passagierschip (twee jaar ouder dan de Titanic, las ik op Wikipedia).

Lunch: Californian Rolls, ook wel sushi rolls genoemd, maar tis eigenlijk niet echt sushi (geen rauwe vis).

En dan naar het strand in Jan Juc (het was een stuk in de 20° die dag) en Michael ging lopen, en dan afkoelen in de ijskoude oceaan.

Als afsluiter een ankertje heffen, fish&chips op het strand en dan spijtig genoeg nog een uur rijden tot thuis, in het vervolg gaan we in Melbourne naar het strand hoor, tis maar omdat we er toch waren he.

Rugby (zondag 7/9)

2008-09-14T12:00:00.002+10:00

Melbourne Storm (clubkleur is paars, maar dat mag ik hier niet zeggen, "maroon" moet ik zeggen, en niet "purple" want purple is een meisjeskleur) tegen de Rabitohs (van Sydney, de mascotte is jawel, een konijn!).

Op de foto's oa de mascotte van Storm (vraag me niet wat het voorstelt) en de cheerleaders... geweldige sfeer dus (vuurwerk na elke "try" en "conversion").

Zondagmorgen

2008-09-07T09:28:00.003+10:00

Zondagmorgen iets na negen, mijn hubby is zo maar even een halve marathon gaan lopen (ondertussen zal hij al wel aangekomen zijn denk ik, de start was om 8u). En ik heb uit pure eenzaamheid een chocoladetaart gebakken, en ze is gebarsten...dzju. Dat van die eenzaamheid is niet waar hoor, ik kan mij ook wel op mijn eentje bezig houden. Ik heb mijzelf nog een lekkere soy chai latte gemaakt, heerlijk met een spletsje honing. En nu zit ik dus te tikken op mijn klavier. Spijtig genoeg niet het klavier van een piano, want eerlijk gezegd, ik mis dat wel. Ook al deed ik dat niet meer vaak (btw, ik hoop dat de piano is mee verhuisd naar Oostende?).

Ik wil jullie niet jaloers maken (ik heb gisteren vernomen dat het weer in Belgie nat en grijs is), maar gisteren was hier een prachtige dag. Blauwe lucht (tot rond 16u, maar tegen dan hadden we toch genoeg van het picknicken-luieren-boekje lezen-ijsje eten in de botanic gardens), stralend zonnetje, 18 graden "op papier", maar het was meer dan warm genoeg om in een topje in de zon te liggen en eindelijk mijn wit velletje terug wat kleur te geven. Het is nog maar het prille lentezonnetje, maar tis toch een begin. Vandaag wel terug bewolkt, spijtig.

Ondertussen heeft België afscheid genomen van Kim Gevaert. Nu zweeft Tia daar alleen op eenzame hoogte, na het afscheid van onze tennismeisjes eerder al. Ik heb alle beelden die ik kon vinden van de memorial op het net bekeken ondertussen, en ik wou dat ik er bij was geweest. Ook hier in Australië was Kim geliefd - misschien niet bij het brede publiek, maar de atletiekcommentatoren tijdens de olympische spelen vonden de zilveren medaille voor Kim fantastisch, omdat het toch mooi was om zo haar carriere af te sluiten en ze het dubbel en dik verdiende. Mijn broertje heeft trouwens een heel mooi stukje geschreven over onze spurtkoningin, je kunt het lezen op zijn blog.

Oh ja, bijna vergeten: aan alles vaders een dikke zoen want het is hier vandaag vaderdag! Straks gaan we dus naar Ballan. En vanavond misschien naar de rugby, maar dat zal afhangen van hoe laat we terug zijn en hoe moe mijn hubby zich voelt.

Ergens in een park bij ons in de buurt stijgen ze 's morgens op met luchtbalonnen, en dan zien we dit vanop ons balkonnetje/ontbijttafel:

Filmtip

2008-08-27T14:45:00.002+10:00

"March of the penguins" was hier deze week op TV in premiere, heel mooie film (heb ik trouwens voor de eerste keer gezien op het vliegtuig ergens tussen Brussel en Melbourne). Hier is een voorsmaakje: de trailer (of toch niet?).

Ontbijt op Federation Square

2008-08-24T16:57:00.003+10:00

Deze morgen opgestaan, een thermos met thee gevuld, langs de bakker voor een paar croissants en tram 8 naar Federation Square om er de olympische marathon te gaan volgen op groot scherm en verder nog gratis Tai Chi les en een demonstratie schermen (op die foto: de vrouw met de witte pet op de voorgrond is Alicia Molik, en ze draagt het vestje van het australische uniform voor de openingsceremonie, dat hier overigens veel commentaar heeft gekregen, mooi was het niet echt hoewel ik vind zo met het jasje alleen op een jeans valt het nog mee)

GOUD!

2008-08-23T23:51:00.002+10:00

Goud voor Tia! De Belgische vrouwen hebben onze spelen gered. De mannen van de 4x400 waren ook niet slecht anders. En ze liepen zo lang in een medaillepositie... maar ja als je met je snelste lopers start dan heb je natuurlijk kans op zulk scenario. Maar om hun prestatie wat beter te plaatsen: vijfde plaats, voor Australië, de zilveren medaillewinnaars van Athene, en dat was toen met een tragere tijd dan wat ze nu liepen.

Tia heb ik trouwens niet zien springen, ik moest dat volgen in een tabel met kruisjes en bolletjes op de vrt website. Zeer zenuwslopend!

Water voor Brian

2008-08-21T13:01:00.004+10:00

Deze foto staat in de Australische krant vandaag, en ik vind het wel een goeie! Een van de enige glimpsen van Belgische aanwezigheid op de spelen die ik hier gezien heb. Verder heb ik nog gezien: Belgie-Nigeria, Kim Gevaert, Belgische roeiers (omdat ze toevalling in dezelfde reeks zaten als de Australiers), Keisse en de wegwielrenners, en dat zal het zowat zijn denk ik. Aangezien we nooit ver geraken komen we hier niet op TV he, ze hebben al tijd tekort om al de Australiers te tonen.
Nu hopelijk nog Tia. En de 4x100 (hoewel ik daar persoonlijk geen goed oog op heb). En misschien dat ik ook nog wel naar Belgie-Brazilie kijk.

Voetnoot: Brian Ryckeman (de 10km zwemmer) is zevende geworden. Toch niet slecht dacht ik. Maar volgende keer misschien beter een energiedrankje ipv een flesje plat water?

The Golden Girls of Swimming

2008-08-13T19:38:00.002+10:00

De TV staat aan, op de olympische spelen, en daar is het weer, het Australische volkslied, in "the watercube", zo noemen ze het zwemcomplex in Beijing. De spelen hier beleven is toch wat anders dan in België: van smorgens tot savonds (het feit dat er maar 2 uur verschil is met Beijing helpt natuurlijk ook wel) is het op TV, en er is ALTIJD wel ergens een Australische atleet/ploeg aan het werk, meestal zelfs meerdere tegelijk dus het TV-programma zapt van de basket naar het roeien, dan ineens naar het zwembad, dan naar beachvolley, dan naar paardrijden... en altijd voor een Australiër! En ze winnen dan nog medailles ook, 12 tot nu toe. Ik geloof dat ze het totaal op 44 schatten. En wij Belgen? Ik las dat wij niet in medailles rekenen, maar in "finaleplaatsen". Ik weet niet meer wie dat zei, maar ik hoop toch dat hij het bij het verkeerde eind heeft. Allez les Belges!!

Het appartementje

2008-08-11T09:23:00.005+10:00

Hier een paar fotootjes. Nog geen tijd gehad om de buurt te verkennen, Michael had een loopwedstrijd op zaterdag en ik heb verder uitgepakt en opgeruimd, en gisteren zijn we naar Ballan geweest (lammetjes gaan tellen en onze was gaan doen, ons wasmachien is nog niet aangesloten, in Geelong hadden we een aansluiting voor warm en koud water, en hier enkel koud dus we moeten een stop halen voor op de ingang van het warm water).

En hier de lammetjes. Ocharme die beestje trouwens, het is hier heel koud nu, ijskoud trouwens gisteren (zondag), en regen en hagel (en sneeuw in de bergen, ze spreken over de meeste sneeuwval in 20 jaar).

Na de verhuis

2008-08-04T09:23:00.003+10:00

Eerste goede indruk: we moeten niet zo vroeg opstaan. Maar: ik was dan ook veel later op mijn werk. Integenstelling tot wat we hadden gehoopt, is het toch een klein uurtje onderweg met het openbaar vervoer (trein-tram). Te lang naar mijn goesting (voor 8 km, vanuit Geelong deden we 80 km in anderhalf uur). Op papier zou het max. 40 minuten moeten zijn. Maar ja, dat is dan waarschijnlijk zonder de 3 miljoen andere mensen die naar hun werk moeten berekend. Maar ik blijf hopen, volgens mij kan onze reistijd wat ingekort worden, trein-trein ipv trein-tram bv. Of met de fiets, wat we vanaf volgende week gaan proberen (vandaag hebben we alletwee een zere rug, en dat zal niet direct beteren, we hebben nog heel wat dozen te verslepen en uit te pakken).
Nu even over de verhuis: pffff, ik vind dat toch niet plezant hoor. En het feit dat we zo een leuk huisje moeten verlaten maakte het niet leuker natuurlijk. Grootste stressmomenten: 1) met de truck door de straatjes in South Yarra waar langs twee kanten auto's staan geparkeerd (en als het nu nog stadsautootjes waren... maar nee, al die yuppies met hun SUV's - sport utility vehicle, ha, ik heb het eens opgezocht!), millimeterwerk!, 2) de zetel in het appartementje krijgen... eigenlijk paste hij niet door de deur, maar Michael en Wesley hebben het op de een of andere manier toch voor mekaar gekregen. Met een paar krassen in de zetel tot gevolg, maar dat kon me echt niet schelen, de andere optie was een nieuwe zetel kopen...
En het is ook weer wennen in een appartement wonen, mensen boven je horen, als ze de douche laten lopen bv. Een huisje is toch rustiger. Voor de rest is het appartementje wel gezellig, en ik kijk al uit naar het weekend, om de buurt te gaan verkennen!
Vandaag zou de telefoon/internet worden aangesloten, dan zet ik zo vlug mogelijk een paar fotootjes op ons blog.
Bye bye, lies.

De sleutel

2008-08-01T10:39:00.002+10:00

We hebben de sleutel van onze nieuwe woonst! Gisteravond na het werk/cursus (ja ik heb deze week een tweedaagse cursus "Good Clinical Practice for Research Professionals" gevolgd, zeer interessant) zijn we een kijkje gaan nemen (niet te lang, want er is nog geen elektriek dus het werd al vlug donker). En ik vond het ineens allemaal niet meer zo klein, dus dat is een goed teken. Blijkbaar is een tweede indruk altijd anders (bij mij toch, ik had dat met mijn appartement in Antwerpen ook, eerst dacht ik dat dat zo klein was). Nu kan het allemaal niet rap genoeg gaan, dat het maar vlug weekend is (tis nu kwart voor 11 vrijdagvm) dat we kunnen beginnen verhuizen! En vanavond de laatste pendeltrip, dat zullen we moeten vieren!

We gaan verhuizen

2008-07-23T21:39:00.005+10:00

Naar Melbourne, gaan proeven van het stadsleven. Niet dat we het in Geelong niet meer leuk vinden (in tegendeel, ik vind het wel spijtig eigenlijk dat we hier weggaan), maar de dagelijkse treintrip naar en van het werk begint ons teveel te worden. Sinds vorige nemen veel meer mensen de trein (ook hier is benzine de laatste maanden veel duurder geworden), daardoor hebben we vaak geen zitplaats meer, en dat zorgt ook voor meer en meer vertragingen. We waren er al een tijdje mee bezig (verhuizen we naar Melbourne of niet?), en eindelijk is de kogel door de kerk: vorige zaterdag hadden we een appartementje gezien dat ons wel aanstond, een "application form" ingediend, et voila, we zijn de gelukkige winnaars van de huur-lotto (want zo gaat het toch een beetje: alle geïnteresseerden dienen een formulier in en dan kiest de eigenaar de winnaar).

We krijgen de sleutels op 1 augustus, en het weekend erna verhuizen we. Dus we gaan stilletjesaan moeten beginnen inpakken. Als we erin kunnen neem ik wel wat foto's, maar toch al dit: 2 slaapkamers, recent gerenoveerd met moderne keuken en badkamer, living en een klein balkonnetje. Het is in een gebouw met 6 appartementen en onder het gebouw is parkeerplaats, heel goed want het is in een smal straatje. Het gaat wel helemaal anders zijn, terug op een klein appartementje. Soms denk ik dat we zot zijn, maar de ruimte die we hier in Geelong hebben is in Melbourne niet te betalen. En het gaat (hopelijk) ook wel leuk zijn, Melbourne een beetje beter leren kennen, en ook de oostkant ervan (het westen kennen we nu wel al). Ik denk dat we een mooie suburb gekozen hebben (South Yarra, niet echt in het centrum, dus de echte stadsdrukte gaan we gelukkig niet hebben), dicht bij een aantal parken (oa de Botanic Gardens), niet te ver van het strand (St Kilda). De Prahran Market is een paar straten verder (dat is gelijk de Queen Victoria Market maar dan een beetje kleiner), Chapel Street dichtbij (winkelstraat met restaurantjes en cafeetjes).

Allez, we zullen wel zien het hoe het stadsleven ons vergaat.
Groetjes,
lies en michael

21 Juli in het Belgian Beer Cafe, Melbourne

2008-07-22T19:11:00.003+10:00

Nationale feestdag (van dat landje dat volgens sommige bronnen op uiteenspatten staat) werd hier op 19 juli gevierd, op dezelfde manier als vorig jaar (zie blog van toen): bierproeverij in het Belgian Beer Cafe. Van de partij: Michael en ik, Kristal (de blonde, vriendin van op mijn werk) en twee vriendinnen van haar, Merrin en Aisha. Ook van de partij: al het goede dat België te bieden heeft op vlak van brouwsels. Ik geloof zelfs een nog grotere keus dan vorig jaar, oa Deus, dat champagnebier. Had ik nog nooit geproefd, maar ewel, heel lekker. Ze waren er wel zuinig mee...
Afsluiten deed je met het eigenhands tappen van één van de bieren naar van't vat (zie foto). Ik zal de commentaren maar voor zijn: ja kweetet, ik kijk weer veel te serieus. Maar ik stond dan ook onder druk he, om de best getapte pint af te leveren!

Lang weekend in Port Fairy

2008-07-13T13:23:00.004+10:00

Eindelijk, de foto's van Port Fairy staan in ons album. Het was het lang weekend met "Queen's Birthday", het eerste weekend van juni. Michael had een hotelletje geboekt in Port Fairy. Zaterdagvoormiddag vertrokken, lunch in Camperdown en Mount Leura (ooit een vulkaan), en in de namiddag waren we in Port Fairy. Wandeling door het dorpje, langs het strand, en op Griffiths Island (in het schemerdonker, perfect tijdstip om de wallabies te zien!) en dan een pubmeal in de één van de oudste pubs van Victoria. En dan naar onze hotelkamer, dat was een historische "cottage", met bubbelbad en open haard, perfect voor een romantisch weekendje...
De volgende dag hebben we Tower Hill bezocht, een natuurpark, ook weer op uitgedoofde vulkanen. Te bezichtigen (buiten de vroegere vulkaankraters en -tongen): emu's, koala's, kangoeroe's, wallabies en andere rare vogels. 's Avonds: lekkere fish&chips, en (weeral) bubbelbad en vuurtje maken.
De terugweg naar huis was via Port Campbell National Park, het bekendste stuk van de Great Ocean Road (Twelve Apostles, London Bridge, Loch Ard Gorge....). Das de tweede keer dat we dit bezochten, en ik was nog steeds onder de indruk, toch wel spectaculair die kustlijn daar.

Geelong-Fremantle

2008-07-13T13:07:00.003+10:00

Gisteren een tweede poging ondernomen om de Cats eens een match te zien winnen. In Skilled Stadium, hun thuisbasis, hier in Geelong dus. Tegen Fremantle (=Perth), die ergens derde laatste staan, dus dit moest lukken. Michael had een veldloopwedstrijd (16km!), dus die was niet mee. Maar ik was niet alleen hoor, Kristal (van mijn werk) en een vriendin van haar (beide Fremantle supporters) waren er ook.

Eindscore: 118-44, job done!

De paus en zijn papieren vliegtuigje

2008-07-09T21:48:00.004+10:00

(nieuwsverslag) "... in Melbourne, where the pope will arrive in his papal plane." Gezegd door een Aziatische nieuwslezeres.
Het ging over the World Youth Day, dit jaar in Sydney, van 15 tot 20 juli (zouden ze dat dan beter niet World Youth Week noemen?). En de jongeren zijn gearriveerd in Australië, die van Chili (gespot bij de zoo) dragen allemaal rode vestjes. Die van ergens anders (gespot vanop de tram) dragen blauwe vestjes, en die van nog ergens anders (gespot in het station van North Melbourne) worden nog door echte nonnekes in het gareel gehouden.

En dan nu: reclame, gevolgd door het weer

2008-07-09T14:08:00.008+10:00

Dat er hier veel reclame op TV/radio (elke media eigenlijk) is wisten jullie waarschijnlijk wel al, en dat de australiers (tis te zeggen, de regering) nogal berucht zijn voor hun "ruwe" TV campagnes weten jullie misschien ook. De meest gekende zijn natuurlijk de shokkerende antirookfilmpjes (sommige zijn echt akelig, zwarte longen, vette aders en dergelijke, geen voer voor dit blog), maar er zijn er -gelukkig- ook andere. Mijn laatste favoriete spot is deze, ivm mindervaliden, maar dat zal ook wel met de muziekkeuze te maken hebben. Nog een goeie vind ik de black balloon-spots deel 1 en deel 2. En om af te sluiten toch iets van meer droevigere aard: verkeersveiligheid, of antidrugscampagne, al is het maar om jullie een idee te geven van de toon van sommige van die Tv-spotjes.
Nu we het toch over reclamespotjes hebben: "premature ejaculation", 2 woorden die je elke dag 20 keer hoort op de radio, reclame voor een clinic die daar een oplossing voor beweert te hebben. "Bring some sizzling in your sausage"... echt waar, op de radio, in elk reclameblok (of toch bijna). Dat van de sausage was vorige zomer, het BBQ-seizoen, nu is het "Do YOU (klemtoon op you) want to last longer in the bedroom?".

En nu ... tijd voor het weer: in Ballarat lag er witte sneeuw gisteren, en hier (Melbourne) heb ik net even buiten gezeten met het zonnetje op mijn rug en dat was lekker warm (zelfs in putje winter geeft de zon hier meer warmte dan op een mooie lentedag in Belgie). Ik bedoel wel de zon he, dat jullie nu niet denken dat het hier nu 25 graden is als de zon schijnt, de luchttemperatuur is wel fris (rond de 15 graden tegenwoordig) en 's morgens is het muts- en sjaal- en handschoenen-weer. Maar vorig weekend was het toch wel erg mooi weer, misschien geen 20 graden, maar tzal niet veel gescheeld hebben. En bij jullie? Typisch juli-weer?

Milk Crate Man

2008-07-03T10:23:00.004+10:00

Dat "street art" niet altijd graffiti moet zijn: Milk Crate Man duikt hier en daar op in Melbourne, wij hadden hem een paar maanden geleden al gezien vanop onze pendeltrein, waarlangs hij naar het schijnt voor het eerst is gespot (vorig jaar, als ik mijn internetbron mag geloven). Nu zijn er een zestal langs onze treinroute, en blijkbaar elders in en rond Melbourne zijn er nog (en er is ook een "tetris-spelletje". Deze morgen zagen we een nieuwe, een soort van Rasta Man (met joint en al) dus ik dacht van eens te kijken of ik er op het net iets van kan vinden. Maar buiten een paar foto's (goed, bespaart mij de moeite om er zelf foto's van te nemen) vind ik niet veel info, blijkbaar weet niemand wie de "kunstenaars" zijn. Ik vind het alleszins schitterend, en het fleurt de dagelijkse treinreis op!

Winter Solstice

2008-06-22T16:04:00.005+10:00

21 Juni, kortste dag van het jaar, eigenlijk is het dan "Kerstmis", dus hebben we een kerstdiner in mekaar gestoken. Met kerstkadootjes en zilveren en gouden sterretjes op de tafel (kerstversiering kon ik zoals te verwachten nergens vinden). Gewoon voor ons tweetjes, ik kwam pas dezelfde morgen met het idee opzetten. Op het menu: champagne, courgettesoepje, lamskotelletjes met ovengeroosterde groenten (de typische Australische veggie-roast: pompoen, sweet potatoes, aardappel en wortel), en sabayon met peren. En een fles lekkere Australische Shiraz. De lamskotelletjes waren lekker hoor, vers van de slager, en in seizoen (tis hier nu dus lammertijd). Toegegeven, de sabayon was niet luchtig genoeg, maar voor een eerste poging had ik dat ergens wel verwacht.

Dat was echt heeeeel lang geleden dat we nog eens zo lekker uitgebreid gekookt en getafeld hadden, toch wel een leuke Belgische traditie, moeten we meer doen. Als jullie willen weten wat er in de pakjes zat dan moet je maar eens in ons album gaan kijken (foto's van de rugby van vorig weekend staan er ook op ondertussen, Port Fairy nog niet).

Pon en Zi

2008-06-20T13:55:00.003+10:00

Winterblues

2008-06-17T12:49:00.004+10:00

Dat de dagen maar vlug terug langer beginnen te worden. De reis van en naar het werk is momenteel in het halfdonker/pikdonker. En de temperaturen zijn..... saai. Niet echt koud, dus lekker warm induffelen gaat eigenlijk niet, maar net niet warm genoeg om de winterjas thuis te laten. En het is ook redelijk grijs de laatste tijd (maar vandaag schijnt de zon), en daar wordt een mens ook niet vrolijker van (weet iedereen in Belgie wel).
Dus zoeken we een bezigheid in het weekend: vorig weekend naar de rugby gaan kijken (Australie-Ierland), en het weekend daarvoor (lang weekend) naar Port Fairy. Van beide "activiteiten" ga ik nog foto's in het album zetten, maar dat is er nog niet van gekomen. Ik breng jullie op de hoogte als het zover is!

In het programmaboekje van de rugby (ja, zelfs voor een enkele rugbymatch maken ze hier programmaboekjes, en ook voor elk weekend van de football) stond de tekst van het Australische volkslied. Nu weet ik eindelijk wat ze altijd zo luidkeels meezingen die Ozzies (behalve Waltzing Matilda, wat ook meedeed als kandidaat-national anthem in de tijd van de verkiezing: tot 1984 was God save the Queen het Australische volkslied). En ik dacht van het hier even te publiceren, zo hebben jullie straks meer kans om een volkslied te kunnen meezingen. Met straks bedoel ik: de olypmische spelen, of de Tour, want met Boonen eruit zou het groen wel eens naar Australie kunnen gaan. En wie weet, misschien zelfs het geel?

So, here we go:

Australians all let us rejoice
For we are young and free
We've golden soil and wealth for toil
Our home is girt by sea
Our land abounds in Nature's gifts
Of beauty rich and rare
In history's page, let every stage
Advance Australia fair!
In joyful strains then let us sing
"Advance Australia fair!"

Beneath our radiant southern Cross
We'll toil with hearts and hands
To make this Commonwealth of ours
Renowned of all the lands
For those who've come across the seas
We've boundless plains to share
With courage let us all combine
To advance Australia fair
In joyful strains then let us sing
"Advance Australia fair!"

luistervoorbeeld
(openingceremonie van de AFL grand final een paar jaar terug)

en dan zingen ze Waltzing Matilda
en dan: Ozzie ozzie ozzie, OI OI OI
en nadat de Australiers de rugbymatch gewonnen hadden klonk dit door de boxen in de Telstra Dome: land down under

tot zover les 1 in australisch patriotisme - liedjes

(PS met dank aan Jan voor de tip ivm links in je blog)

Sovereign Hill

2008-06-04T21:21:00.003+10:00

Vorige zaterdag (een zonnige namiddag) een bezoekje gebracht aan het openlucht "levend" museum Sovereign Hill in Ballarat (http://www.sovereignhill.com.au/). Het hele domein stelt een goudzoekersdorp voor, zoals het toen in Ballarat echt geweest moet zijn. "Levend" staat voor "er lopen mensen in historisch kostuum rond die dagelijkse taferelen spelen". Leuk idee, maar toch een beetje raar als je in een huisje of tentje binnenkijkt en na een paar seconden beseft dat de "pop" die aan het tafeltje zit een echte mens is.

Voor diegene die zich "Wit Down Under" nog herinneren: een koppel moest goud zoeken in het riviertje, wel dat was in Sovereign Hill. En dat hebben wij dus ook gedaan, goud gezocht. Ik was er niet zo goed in, Michael wel.

En we hebben een goudstaaf zien gieten, op traditionele wijze: smelten in een soort keramieken pot die roodgloeiend is als die uit het vuur komt (1200°C), en dan het goud in de staafvorm gieten. Het heeft wel iets magisch, goud dat licht geeft. De staaf woog 3 kilo, ongeveer 50000 euro waard hebben ze ons wijsgemaakt. Kindjes mochten het eens vasthouden, volwassen werden op een veilige afstand gehouden...

En dan de foto's van de goudzoekers en onze buit (het zijn maar kleine schilfertjes hoor, misschien een euro waard):

Humor voor wetenschappers

2008-06-03T09:28:00.002+10:00

Gisteren naar een lezing geweest over de geschiedenis van de FDA (Food and Drug Admistration). Maar daarover gaat deze post niet: de spreker moest het een tijd zonder slides doen (computerproblemen) en vertelde een grapje terwijl ze de oorzaak van het probleem onderzochten:

President Bush was visiting Australia and wanted to visit a farm. So he went to a farm, and asked the farmer "Show me you wheatfields". He saw the wheatfields and said "Oh but in Texas our wheatfields are twice as big! Show me your cattle!", so they went to see the cattle and Bush said "Oh but in Texas our cattle is twice as big!" And then a kangaroo passed by, and Bush shouted "What the hell is that?" and the farmer said "Don't you have grasshoppers in Texas?"

Lachen of niet... aan u de keus.

Winters weekend

2008-05-25T11:34:00.004+10:00

Tis hier fris. Een beetje te koud voor de tijd van het jaar ('s nachts 2°C, overdag rond 15°), maar wel zonnig. Gisteren gaan wandelen langs de kust, van Bells Beach, richting Point Addis. Volgende keer gaan we helemaal tot Pt Addis, gisteren waren we te laat vertrokken. Kangoeroe's gezien (dat was een tijdje geleden), een kookaburra, Rufus Bristlebird, kaketoe's, en een little penguin (leefde wel niet meer, aangespoeld op Bells), een paar zeevogels zien vissen (sjiek hoor, als die zich ineens naar beneden laten vallen en met een splash in het water belanden).

Point Addis

Footy

2008-05-25T10:56:00.002+10:00

Friday night football at the MCG, een topaffiche:
Geelong

vs. Collingwood.

Niet alleen twee goeie teams, maar ook nog eens mijn team tegen dat van Michael. Dus wij na het werk naar de beruchte Melbourne Cricket Ground, samen met een 78000-tal andere fans. Buiten stond een bandje de twee clubliederen te spelen, een strofe van het ene, dan een strofe van het andere lied. Dat kan alleen hier denk ik dan. En overal families, groepjes vrienden, de ene helft in blauw-wit (Geelong), de andere helft in wit-zwart (Collingwood). Geen wonder dat Michael zijn ogen uitkeek toen hij eens naar een match van Ajax ging kijken en de supporters van de andere ploeg afgeschermd en onder politiebegeleiding het stadium werden binnengeleid.

Terug naar vrijdagavond. Wat een teleurstelling. Voor mij. Niet voor Michael, zijn team speelde fantastisch. Maar Geelong, de kampioen van vorig jaar! Elk goed team gaat af en toe wel eens op zijn bek, maar dat dat dan net moet gebeuren als ik eens ga kijken.... (ze hadden nog geen enkele wedstrijd verloren dit jaar). Geelong was nergens te bespeuren. Ja, de ster van het team, Gary Ablett Jr., die speelde goed (zoals altijd), maar de rest! Ik werd er stil van, zo gehoopt om "mijn team" eens in het echt bezig te zien, maar ze boegeerden niet. Voor degene die niet wisten dat ik zo een fanatieke supporter was: ik wist het ook niet. Maar met bijna 80000 man in het stadium word je er gewoon in meegezogen.

Volgende week beter. Go Cats!

Weetje

2008-05-07T10:29:00.001+10:00

net gelezen in het nieuws (ivm met nieuwe belastingsverminderingen voor wie buiten Melbourne gaat wonen - "bush bonus" - precies of alles buiten Melbourne the bush is): elke week komen er 1200 nieuwe Melburnians bij!

Jeugdsentiment

2008-05-03T14:24:00.005+10:00

Wat een stom berichtje (van Jan) op facebook niet kan teweegbrengen... hopen jeugdsentiment in dit geval. Mijn favoriete programma's in de jaren '80, fantastisch. Herkent iedereen de foto's? En de personages (Kapitein snorrebaard, heer Halewijn en vrouw Beatrijs...), en ken je de namen van de snorkels nog? En de liedjes... met een lepel kun je roeren, en je kleine broertje voeren. Lachen! Veel meer van dit op http://www.jeugdsentimentportaal.net/

Cross Country

2008-04-28T21:09:00.007+10:00

First race of the cross-country season was a relay. The six of us pictured each ran 6 km, and we won. It is not such a suprising result since two members of the team are heading to the Beijing Olympics. Craig Mottram, tall guy with the hat and sunglasses, will race the 5 km. He has beaten Bekele and has had some world class results in the last few years. Standing to the left of him, with sunglasses, is Lee Troop who will run the marathon, making it his third olympic marathon. It was a great privelige to be part of this team.

Grote visjes

2008-04-27T20:49:00.002+10:00

Vandaag een bezoekje gebracht aan het Aquarium in Melbourne. Veel visjes, dezelfde gelijk in de zee in Vanuatu (en ze in het echt zien - snorkelend - is toch nog net dat ietsje leuker). Iedereen liep er rond met een fototoestel in de aanslag, wat doe je nu met 50 foto's van vissen achter glas? Maar voor de pijlstaartroggen heb ik wel een uitzondering gemaakt, die waren echt spectaculair. Groot (minstens anderhalve meter breed), en elegant, de manier waarop ze zwemmen. En je kon eronder lopen, iedereen kent dat wel in van die aquariums met doorschijnend plafond.

Ook gezien: het meest gifstige dier ter wereld, een geel-zwarte mini-kikker met blauwe poten (poison arrow frog). Maar eigenlijk is dat een beetje valsspelen, die kikker komt van Zuid-Amerika.

Ken Lee

2008-04-27T20:41:00.002+10:00

Het filmpje op Jan zijn blog (van de Koreaanse baby-beatle) deed mij denken aan een filmpje van de Bulgaarse Idol dat hier in Oz nogal populair is voor't moment, dus ik dacht, ik zet ook eens een filmpje op mijn blog. 't Amusement!
http://nl.youtube.com/watch?v=_RgL2MKfWTo

Queenscliff

2008-04-27T20:29:00.003+10:00

Enkele sfeerbeeldjes van een dagje in Queenscliff (vrijdag, verlof voor Anzac Day).
Hier gaat Port Philip Bay over in de oceaan.

Lunch in het zonnetje (en ik moet het toegeven, de mosselen hier zijn echt lekker).

Eens wat anders dan musjes op de telefoonpaal.... wat dacht je van pelikanen?

Oud stoomtreintje, er is ook de Blues Train, een avondje blues, eten en een gratis treinrit erbovenop (misschien dat we het ooit eens proberen).

Geelong Advertiser

2008-04-15T18:27:00.004+10:00

Hehe, derde blogpost in twee dagen, ik denk dat ik mij een beetje begin te vervelen thuis. Julie werkt als journaliste voor de Geelong Advertiser (plaatselijke krant)(diegene die op ons trouwfeest waren kennen haar misschien nog) en stuurde mij de pagina van de krant waarin de huwelijken staan (of een deel ervan, ik denk dat het afhangt van de fotograaf of hij een foto opstuurt of niet). Dus ik dacht, ik zet dit even op onze blog. Het is wel een beetje wazig, en een klein fotootje, maar wel een leuk souvenir (wij hebben ook de papieren versie, maar dat is een beetje moeilijk om via het internet door te sturen), en als je de foto beter wil zien, de originele foto heb ik ook toegevoegd.

Korejantje en Ozzielizzy

2008-04-15T14:27:00.002+10:00

Net nog eens op mijn allerliefste broertjes blog geweest. En fotootjes gezien van lieve kleine koreaantjes (ik dacht dat die Erica en Elina tieners waren, weet ook ni waarom, misschien verwachtte ik niet dat 6-jarigen daar al Engels leren). Maar inderdaad, in veel aziatische landen leren ze tegenwoordig al van heel jong Engels - ben ik onlangs te weten gekomen van mijn Indische en Indonesische collega.

Nu even terug over ons Korejantje. Het ziet er allemaal wel een hele ervaring uit (ben zelfs een beetje jaloers, no offence to the ozzies, maar ik werd hier toch niet echt in een nieuwe "cultuur" ondergedompeld). Terug in dezelfde tijdzone zitten met Jan was wel vreemd (He, Jan antwoordt direct op een email!?). Wel spijtig dat het toch nog zo ver is (15u vliegen ongeveer).

Oh ja, ik zit thuis met een sinusitis, manman, koppijn dat ik al gehad heb (en koorts en al de rest)! Maar morgen is het terug werken geblazen (doktersbriefje is maar tot vandaag), veel perdolans meepakken in mijn brooddoos.

Voor diegene die graag wat meer lezen over de avonturen van Korejantje (of voor diegene die graag lezen tout court, het is een leuk stukje literatuur), hier het blog: http://www.korejantje.blogspot.com/
(maar blijf aub dat van ons ook maar lezen, ook al is het niet zo sappig!)

Ozzielizzy

Tarra Bulga

2008-04-14T14:49:00.002+10:00

5-6 April: weekendje in Tarra Bulga National Park, in Gippsland, dat is de regio oost van Melbourne (dus de andere kant dan Geelong, dat is west van Melbourne). Tarra Bulga is een relatief klein park (deels regenwoud), het enige wat nog overblijft van het grote regenwoud en andere bossen die vroeger de ganse regio bedekten. Om er te geraken moet je eerst door een "environmental warzone" zoals de Lonely Planet het beschrijft. En ze hebben gelijk: het landschap is er lelijk aangetast door houtkap, de bergen/heuvels zijn er kaalgeschoren. En daarvoor reden we al langs een van de open koolmijnen in de buurt (Gippsland is heel rijk aan kool, niet diep onder de grond, en voorziet gans Victoria van electriciteit, door kolen te branden dus), ook niet echt milieuvriendelijk.

Dus het kleine stukje natuur in Tarra Bulga is een verademing! Een deel ervan is ondertussen alweer geregenereerd bos (je kunt het al raden, het oorspronkelijke bos is weggekapt), maar er is nog een stuk origineel regenwoud ook. Mooi hoor, groen, riviertjes, watervalletjes, kanjers van bomen (dezelfde soort als in Tasmania - Gippsland en Tasmania waren trouwens verbonden in het verre verleden van Gondwana). Typische dieren zijn de Lyrebird (zie foto, grote vogel, leeft op de grond, en is expert in het imiteren van geluiden, zowel van andere vogels als bv. kettingzaag - daar is de houtkap weer, of de shutter van een fototoestel) en Rosella (soort papegaai). De lyrebirds waren echt schitterend (naar het schijnt zie je er zelden 1, ze zijn heel schuw, maar wij hebben er toch een 6 of 7 gezien - traag stappen en stil zijn is de boodschap!), de mannetjes hebben een mooie lange staart, wit en rood gestreept. 1 keer zagen we zelfs een mannetje zijn show opvoeren: vleugels spreiden, en geluid maken: de andere vogels nadoen, en andere vreemde geluiden, af en toe nogal Star Wars-achtig. Zo bleef hij toch een tiental minuten bezig. Dan denk ik toch even "ocharme wij Belgen, wij zijn al blij als we een wild konijntje zien".

In de late namiddag gingen we dan naar de camping, waar iemand van bij mij op het werk voor ons de Rosella-cabin had gehuurd (als trouwkado). Tegen dan was de zon terug (in de namiddag regende het, maar aangezien we in het regenwoud zaten was dat helemaal niet erg), konden we nog even van die warmte genieten vooraleer Michael zonder startblokjes (of hoe heet dat ook al weer) de houtkachel aanstak. We hadden een filmpje gehuurd voor 's avonds, maar na een half uur lag ik natuurlijk al te slapen.

De zondag hebben we nog wat gewandeld in een ander stuk van het Park, en dan naar huis. Tussenstop voor lunch bij Christine (oudste zus van Michael) en Hans en de kinderen (Jenna, Tara, Mia). Oh ja, de vrijdagavond waren we bij Joanne (tweede oudste zus van Michael) en Leon en kinderen (Natalie, Melody, Lacey) blijven slapen. Beide families wonen in Gippsland, en zo hebben we die ook nog eens een bezoekje gebracht. Een zeer geslaagd weekend dus. (foto's in album)

Tasmania

2008-04-01T19:42:00.004+11:00

Tasmania (Tassie) is een eiland (grootte van Belgie schat ik, misschien iets groter) onder Australië, dat deel uit maakt van het land Australië, iets wat soms wel eens wordt vergeten - tot grote ergernis van de Tasmaniërs (Tassies) naar 't schijnt. We gingen er voor de natuur, en we zijn niet teleurgesteld. Echt prachtig, mooier dan wat ik al gezien heb in Australië (wat natuurlijk niet veel is). Massa's bomen! Hout is dan ook een belangrijkste exportmiddel (ik hoop dat ze op tijd stoppen met kappen, anders blijft er natuurlijk geen natuur meer over). En dus ook nog heel veel wildlife, we zijn op onze wandelingen vaak kangoeroe-achtigen tegengekomen. Geen koala's, dat is exclusief voor Australië. Nog iets fantastisch: het eten, heerlijke vis en zeevruchten. Lekkere kaas (oa. brie), wijn, bier (alhoewel dat naar mijn Belgische standaard toch nog veel beter kan), fruit (veel bessen, en appels - Tassie wordt ook soms wel het appeleiland genoemd). We hebben er dus lekker gegeten, vooral het restaurantje in Swansea (3 huizen verder in de straat van ons B&B - het was al redelijk laat en we waren moe van onze wandeling in Freycinet) is ons bijgebleven, daar hebben we heerlijk gegeten (ik vis in filodeeg in een kaassausje met asperges en boontjes, michael lamsfilet met bijhorende groentjes, en een kaasschotel als dessert - allemaal lokale productie), mmm, ik heb er weer goesting in als ik eraan denk!

Wat ook schitterend was: het weer, 25-28° elke dag, veel zon, beter kon het niet.

Maar natuurlijk hebben we er niet alleen gegeten. We hebben ook heel veel gezien, misschien een beetje teveel hooi op onze vork genomen (maar dat is nu eenmaal onze manier van op vakantie gaan), maar er is dan ook zoveel te zien! En dan hebben we nog maar 1 kant (oostkant) van het eiland gedaan. We zullen dus (ooit?) nog eens terug moeten voor de westkant (en Cradle Mountain, de grootste "attractie", maar daar hadden we dus geen tijd genoeg voor).

Hier een plannetje met ons traject in het geel:

Donderdag hadden we onze rugzak mee naar het werk - ons vliegtuig vertrok rond 20u in Melbourne, een uurtje later (eigenlijk 2 uur later, we hadden een uur vertraging) landden we in Launceston... op zoek naar de B&B, iets om te eten (niet gemakkelijk om 10u savonds in Launceston) en dan in bed. Vrijdag (Goede Vrijdag - alles (ALLES) is hier dan gesloten, de enige dag van het jaar naast Kerst dat dat hier is) was het heel rustig in Launceston, heel relaxed om dan het stadje te gaan verkennen. Na de middag reden we langs de Tamar rivier naar het noorden, waar de rivier in de oceaan uitkomt, langs de wijngaarden, koffietje gaan drinken in Beauty Point, genieten van het mooie landschap en van mekaar... een beetje een tweede huwelijksreis precies.

Zaterdag vertrokken we na het ontbijt richting Freycinet. Het was een iets langere rit dan we hadden gedacht (3u), dus we zijn niet vaak gestopt onderweg (enkel in Scamander voor lunch) want we wilden voldoende tijd in Freycinet National Park om een lange wandeling te maken. En dat was inderdaad een goed idee, dat park is schitterend. Het meest bekende daar is Wineglass Bay (1 van de mooiste stranden ter wereld lees je soms). En het is mooi. Maar nog mooier vond ik Hazards Beach, maar dat zou kunnen zijn omdat we daar wandelden wanneer de zon begon onder te gaan, en ook omdat het een verlaten strand was, we waren er alleen (Wineglass Bay is een toeristische trekpleister in vergelijking daarmee), wat de ervaring natuurlijk nog beter maakt. De hele wandeling duurde 4 uur, af en toe wat klimmen. Ik voelde me helemaal herboren! En 's avonds sliepen we in Swansea, een pittoresk plaatsje met zicht op de baai.

Zondagmorgen vertrokken we richting Hobart, maar deze keer hadden we de ganse dag uitgetrokken om de trip te maken, dus onderweg konden we af en toe eens stoppen voor een mooi uitzicht, Kate's Berryfarm, Spiky Bridge. Ook in Richmond zijn we gestopt, een historisch stadje met oa. de oudste nog gebruikte brug in Australië. Voor de rest is er volgens mij niet veel te zien (de enige teleurstelling van onze reis dus), hoewel het enorm veel toeristen trekt. Maar iets oud in Australië niet vaak te vinden (de brug is van 1843, zijn de bruggen over de Brugse reien niet een pak ouder?), het zal daar wel aan liggen. Tegen een uur of 4 waren we in Hobart, daar hebben we nog wat in het zonnetje gezeten met een frisse pint, en de stad verkend. Mijn mening: Launceston is mooier qua architectuur. Hobart was mij ook een beetje te druk, na de rust van de natuur en het landschap van de voorbije dagen.

Op maandag gingen we naar Port Arthur, een vroegere gevangenis. Veel meer dan een gevangenis eigenlijk, een heel dorp. Het lijkt veel ouder dan het eigenlijk is (de gevangenis is gesloten rond 1870), omdat de hele site daar branden geteisterd is geweest, vandaar dat de meeste gebouwen enkel nog ruines zijn. Maar het geheel is wel de moeite. Een hele mooie omgeving (behalve natuurlijk de verhalen van foltering en dergelijke). In 1996 was de historische site nog eens decor voor een lugubere gebeurtenis: een gek is er op bezoekers en parkmedewerkers beginnen schieten, 35 doden. Ik schrok nogal toen ik dat las. Naar het schijnt was dat wereldnieuws maar ik heb daar toen niks van gehoord. Tis ook wel de andere kant van de wereld he. Maar toch...35.... Er is nu een mooi monument om er even bij stil te staan.

Terug een vrolijker noot: Na Port Arthur reden we nog wat verder naar het zuiden voor nog wat natuur-bezienswaardigheden (Remarkable Cave - echt remarkable!), en dan terug naar het noorden (Tasman Arch - Devils Kitchen - Blowhole - Tesselated Pavement). En na een lekker etentje bij de Mussel Boys terug naar Hobart.

Dinsdag - laatste dag, om 5u vlogen we terug naar Melbourne) - gingen we naar Mt. Field National Park. Grootste attractie daar: Russel Falls, maar blijkbaar heeft Tasmanië ook last van de droogt, want er viel niet veel water naar beneden. Maar toch mooi. Ook de andere wandelingen die we in dat park gedaan hebben waren mooi (de Tassies hebben niet alleen VEEL bomen, maar ook enorme grote! - zie foto's). En dan terug naar huis... vakantie is altijd veel te kort!

Foto's kun je bekijken in ons album (voorlopig enkel nog maar van de eerste 2 dagen, ik doe mijn best om de rest er zo snel mogelijk aan toe te voegen).

27 maart vorig jaar

2008-03-27T13:24:00.003+11:00

Waar waren we toen? Ergens boven Azie denk ik. Maar 27 maart 2007 bestond niet echt voor ons, of toch maar voor een paar uurtjes. Raar he?
Het is dus al een jaar geleden dat we vertrokken zijn uit Belgie. En morgen is het een jaar dat we in Australie zijn. Het lijkt helemaal nog niet zo lang.
Of ik heimwee heb? Soms. Of het hier beter is? Nee. Of het hier dan slechter is? Ook niet. Echt vergelijken is moeilijk hoor, soms vind ik iets beter hier, soms vind ik dat we het in Belgie beter hebben of doen.
Weet je nog dat lijstje dat ik hier geschreven heb, met wat ik na 6 maanden begon te missen? Ik denk niet dat ik daar nog echt veel van mis (behalve familie en vrienden dan, en ook wel het "sociale" aspect van eten, gezellig tafelen, dat mis ik ook nog steeds). Natuurlijk heb ik nog wel eens zin in lekkere Belgische chocolade of wil ik nog eens een humo lezen (die humo's die ons bezoek heeft achtergelaten waren wel heel leuk om te lezen) maar die kleine dingen, dat went allemaal. En in een ander land krijg je natuurlijk andere dingen in de plaats. Dus misschien wordt het na een jaar wel tijd om een nieuw lijstje te maken:
Wat ik allemaal zou missen als we terug naar Belgie komen:
de ruimte ("leeg land" tussen de dorpen) en ver kunnen kijken, de zon zien ondergaan in het landschap, of de wolken van ver zien aankomen, en ergens naar toe kunnen rijden waar je niemand tegenkomt, Big M, de stranden waar je niet opeengepakt zit in de zomer, fish&chips (hoewel we dat nu toch niet zo vaak eten, kan het wel eens smaken), chai latte (of kan je dat toch ergens krijgen bij jullie?), de "buzz" in Melbourne op een vrijdag na het werk, iced coffee, mijn schoonfamilie en vrienden die ik hier ondertussen heb gemaakt, de warme zomerdagen, geen moeite te moeten doen om een mooi bruin kleurtje te krijgen in de zomer (maar natuurlijk ook wel veel zonnemelk smeren, das minder leuk), even binnenspringen bij onze favoriete wijnboer voor een goeie fles (en even van het uitzicht in de wijngaard genieten), cricket (het is even wennen, maar nu vind ik het een toffe sport om naar te kijken), lekker fruit en groenten (en de grotere keus), fietstochtjes in Geelong en omgeving of langs de rivier (zal ik nu in de winter ook wel al missen), sweet potatoes, ...
Ik zal het hier maar bij laten, anders denken jullie nog dat ik helemaal niet meer terug wil komen.
Nog dit: hou ons blog maar in het oog de komende dagen, binnenkort verschijnt ons reisverhaal van Tasmania (met foto's natuurlijk)!

Maar wij hebben toch goed geslapen vannacht

2008-03-18T10:27:00.002+11:00

Niettegenstaande dit stukje uit the online-krant van vandaag:
Melbourne suffers warmest March night on record - Melburnians tossed and turned through the warmest March night on record with the mercury dipping to a balmy minimum of 26.9 degrees just before 7.30am today. Weather bureau senior forecaster Peter Blake said it was the city's warmest March night, beating the previous record on March 3 1988, when Melbourne recorded an overnight low of 26.7 degrees. Melbourne copped the worst of gusty winds that kept the city warm through the night, with the temperature not dropping below 30 degrees until 11.30pm.

Zomer was herfst - herfst is zomer

2008-03-15T18:03:00.004+11:00

Sinds de herfst begonnen is (1 maart) zijn de temperaturen terug de hoogte in gegaan, dit weekend weer een stuk in de dertig graden (gisteren 40). Heel aangenaam, zeker na die koude februarimaand met temperaturen die vaak onder de 20 bleven steken. Volgende week zou het wel gaan afkoelen, hopelijk niet te fel, want donderdag vertrekken we naar Tasmania voor 5 dagen (Paasweekend is hier 4 of 5 dagen verlof, beginnen met goede vrijdag, dus donderdagavond gaan we rechtstreeks van ons werk naar het vliegveld). Maar meer nieuws daarover als we terugzijn.

Wat hebben we de voorbije weken zoal uitgestoken? Niet echt veel speciaals, even denken... ik ben naar de cricket gaan kijken met Kristal (vriendin van op het werk), het was een "one day match" (de "echte" matchen zijn 5 dagen), maar we waren er pas na het werk (het was op een vrijdag, de match begon om 14u). In het begin vond ik cricket maar niks, saai. Maar eigenlijk kan dat heel interessant zijn, ik vond het dan ook een leuke avond. Als de zon weg was begon het wat koud te worden, maar Kristal was goed voorzien, die had een dekentje mee!

Michael en ik zijn naar de Victoria Night Market geweest, dat is in de zomer op woensdagavonden, in de Victoria Market in Melbourne. Het is niet zoals de normale markt (met groenten en fruit, vlees en vis, delicatessen, souvenirs....) maar meer een festival (foto's in album). Eetstandjes (soms heel exotisch, ik heb een japanse pannekoek en kippebrochetje gegeten, heerlijk! Dat is toch iets dat we in belgië zo niet hebben, lekker aziatisch, of ander 'meer exotisch' eten). Verder stonden er nog kraampjes met kunst (we hebben er een heel leuk schilderijtje gekocht), kleren (alternatief), snoep en een fantastisch kraampje met heerlijke cupcakes (en een lange rij kiekjesnemende aziatische meisjes "kwebbelkwebbel"). Spijtig dat de Night Markets voorbij zijn nu - het was de laatste woensdag van de zomerreeks, maar volgend jaar gaan we zeker terug.

Andere bezigheden waren BBQ bij mijn schoonfamilie, naar het strand, vorige donderdag was het een heel warme avond - geen zin om te koken - we zijn dan maar in de auto gesprongen en naar Torquay gereden waar we lekkere fish & chips hebben gegeten op het strand.

Gisteren was er een feestje van iemand om mijn werk die onlangs zijn thesis heeft ingeleverd (hier is er geen thesisverdediging zoals in België, dus ook geen receptie). Het was in een bar in Melbourne. Na het werk ging ik met Rosliana en Kristal eerst iets eten, Japans (weeral), echt heel lekker, scampi's, oesters en scallops (soort van StJacobsschelpen denk ik) met bokchoi en andere oosterse groentjes in een lekker sausje, ik denk dat ik fan van Japans eten ga worden. Het feestje was ook plezant, veel volk - die gast heeft blijkbaar heel veel vrienden.

Vandaag waren we een beetje moe (van het feestje). Lekker weer, we hebben een fietstochtje gemaakt rond Geelong (de noord-west kant), gestopt om iets te eten en ondertussen even een lokale cricketmatch meepikken. Thuis een lekkere zelfgemaakte bananenmilkshake... En nu is het tijd voor het avondeten!

Melbourne Athletics Grand Prix

2008-02-26T09:07:00.002+11:00

Vorige donderdagavond zagen we Asafa Powell en Jeremy Wariner (naast enkele Australisch atletiekhelden, maar die zijn in Europa niet zo bekend) aan het werk op de atletiekpiste in Melbourne Park (voor diegene die hier geweest zijn: dat is ook waar de tennis is). Het was een leuke avond. Niet te vergelijken met de memorial Van Damme hoor, dat is veel groter. Atletiek is hier een beetje het kleine broertje van de andere sporten (AFL, cricket, zwemmen, tennis... allemaal veel populairder). Maar toch zat het stadion goed vol (ik denk rond de 10000), en er was veel sfeer. Michael liep ook nog een aantal oude bekenden tegen het lijf (ex-trainingsmaatjes), ook leuk om die eens te ontmoeten. Foto's staan in ons album (en ik heb er ook een paar ingezet van ons boottochtje in de baai, het zijn foto's van foto's - die zijn getrokken met zo een wegwerp onderwatercamera, daarmee een beetje wazig).

Sorry day

2008-02-13T15:17:00.005+11:00

Hier is het een historische dag, dus ik denk dat het het nieuws bij jullie ook wel zal gehaald hebben, de officiele verontschuldiging van de Australische regering aan de Aboriginals, voor het weghalen van kinderen van bij de ouders gedurende een hondertal jaar (officieel pas geeindigd in 1969!). De vorige (conservatieve) regering wilde dit nooit doen, maar die nieuwe (socialistische) regering deed het al op de tweede dag na de "inzeteling" in het Parlement.

Op het werk zag ik sommigen (zoals ik) naar de radio luisteren op het moment van de sorry-speech, je kon ook naar een auditorium gaan waar ze het op het scherm toonden. Federation Square in Melbourne (foto) was volgelopen om het op het grote scherm te bekijken. Toch wel een beetje ontroerend, als je ziet hoe het Australische volk er zo achterstaat (al jaren, maar de vorige regering weigerde dus om het te doen). Nu, er zijn er ook anderen hoor, zo hoorde ik hier op de unief deze morgen een reactie in de aarde van "could not care less". Dan vraag ik me af of die wel weet wat er eigenlijk gebeurd is.

Voor diegene die geinteresseerd zijn in een stukje Australische geschiedenis (wel de meest zwarte pagina's in het geschiedenisboek...): http://en.wikipedia.org/wiki/Stolen_Generation

Hieronder de speech:
"Today we honour the Indigenous peoples of this land, the oldest continuing cultures in human history. We reflect on their past mistreatment. We reflect in particular on the mistreatment of those who were Stolen Generations – this blemished chapter in our nation’s history. The time has now come for the nation to turn a new page in Australia’s history by righting the wrongs of the past and so moving forward with confidence to the future. We apologise for the laws and policies of successive Parliaments and governments that have inflicted profound grief, suffering and loss on these our fellow Australians. We apologise especially for the removal of Aboriginal and Torres Strait Islander children from their families, their communities and their country. For the pain, suffering and hurt of these Stolen Generations, their descendants and for their families left behind, we say sorry. To the mothers and the fathers, the brothers and the sisters, for the breaking up of families and communities, we say sorry. And for the indignity and degradation thus inflicted on a proud people and a proud culture, we say sorry. We the Parliament of Australia respectfully request that this apology be received in the spirit in which it is offered as part of the healing of the nation. For the future we take heart; resolving that this new page in the history of our great continent can now be written. We today take this first step by acknowledging the past and laying claim to a future that embraces all Australians. A future where this Parliament resolves that the injustices of the past must never, never happen again. A future where we harness the determination of all Australians, Indigenous and non-Indigenous, to close the gap that lies between us in life expectancy, educational achievement and economic opportunity. A future where we embrace the possibility of new solutions to enduring problems where old approaches have failed. A future based on mutual respect, mutual resolve and mutual responsibility. A future where all Australians, whatever their origins, are truly equal partners, with equal opportunities and with an equal stake in shaping the next chapter in the history of this great country, Australia."

A Silent Cyclist We Saw

2008-02-12T21:58:00.003+11:00

We recently walked down to the bay in Geelong to watch a local cycling race. Some of the best of Australia's cyclist were there, including Stuart O'Grady, Baden Cooke and Allan Davis. There was another cyclist there not competing, can you recognise him in the middle of the photo?